Romance is my favorite gener. મિત્રો હું કોઈ લેખક નથી અલબત્ત એન્જીનીયર છું. લખવાનો શોખ છે. મારી વધુ વાર્તાઓ પ્રતિલિપિ પર મળશે

સ્કૂલનું હોતું બહાનું રોજ મળતી, યાદ છે?
ભોળપણમાં તું લગનની વાત કરતી, યાદ છે?

તું મને જોઈ ઝડપથી ક્યાંક છૂપાઈ જતી,
શોધવા પાગલ બનું હું, ને તું હસતી, યાદ છે?

હાથમાં લઈ હાથ મારો સાવ પાસે બેસતી,
ટેકવી માથું ને તું સ્વપ્નોમાં સરતી, યાદ છે?

ગૌરીવ્રતમાં તું ચણિયાચોળી પહેરી નીકળે;
ને નજર મળતાં શરમથી તું પલળતી, યાદ છે?

સૌ અગાસી પર પતંગો મોજથી ઉડાડતાં,
તારી આંખો શોધવા મુજને જ ફરતી, યાદ છે?

'આર્યમ્'

Read More

તમારી યાદ આવી! તો તમારા વાંક શું ગણવા?
બધી બારી અમે ખોલી, હવાના વાંક શું ગણવા!

દુવાઓના ભરોસે, વૈદ્ય સાથે દુશ્મની કીધી,
એને આપી જ નહિ,એમાં દવાના વાંક શું ગણવા?

એતો સરખા જ સાંચે ને ધીમી આંચે પકાવે છે,
બગાડે મૂરતિ ખુદને, કલાના વાંક શું ગણવા?

જરા ભટક્યા, દિશા કાજે અમે તે જોઈને ચાલ્યા,
પવન ફરતો રહ્યો કાયમ,ધજાના વાંક શું ગણવા!

નિરંતર જ્યાં કર્યા અપરાધ; માનવતા જરા ભૂલ્યા,
પછી ઈશ્વરની આપેલી સજાના વાંક શું ગણવા?

તમે વર્ષા બની આવ્યાં, અમે છતરીમાં સંતાયા!
પછી કોરા જ રહી ગ્યા તો તમારા વાંક શું ગણવા?

ભાવેશ પરમાર 'આર્યમ્'

Read More

ઘૂંઘટ   જરા  હટતાં   બધે   ફેલાઈ  ચાંદની;
સંસાર  છલક્યો! જાણે કે ઉભરાઈ ચાંદની!

એની નજર મારી ઉપર  પડતા જ એ હસ્યાં,
લાલી   ભરેલા  ગાલ   પર,   રેલાઈ   ચાંદની.

મેં બાંહો જ્યાં  એની  તરફ  ફેલાવી  થામવા,
મહેંદી  ભરેલા   હાથમાં    શરમાઈ   ચાંદની.

તરસ્યો હતો જન્મોજનમનો,આજ આ ક્ષણે;
લ્યો!  એમની આંખો  થકી   પીવાઈ  ચાંદની.

"આર્યમ્" બધું તો  ઠીક! આ  અંધાર   કેમનું?
શું  તેજ   એનું   જોયું  ને   સંતાઈ   ચાંદની?

"આર્યમ્"

Read More

જવું તો જવું  ક્યાં! મગજમારીમાંથી,
નથી શ્વાસ છૂટતા  એમ  ઉધારીમાંથી.

છો  ઠોકી રહ્યું  ચાંચ  પંખી  નીકળવા,
ન  ઉડી   શકે   આશની   બારીમાંથી.

કપાયાં  જે   વૃક્ષો  ન  રડતાં  કદી એ,
છતાં   બુંદ   ટપકે છે કેમ આરીમાંથી!

જરા સાપ માળા નજીક આજ સરક્યો,
ન આવ્યો પછી રવ એ  કિકિયારીમાંથી.

"આ રોટી છે  કાચી."  કહીને  જે  ફેંકી,
ધરાઈ   કીડી એની   કિનારીમાંથી.

પોતાનાં જ કર્મે ફસાયું છે હરણું!
નથી છૂ..ટવા....નું...! મહામારીમાંથી.

નથી સારું મળતું ને નબળું ન ફાવ્યું,
બચી ગ્યો છું "આર્યમ્" આ બેકારીમાંથી!


"આર્યમ્"

Read More

gazal:

નામ બદલવું છે અમારે, નામ શોધી રાખજો
સાવ નવરાઓ કરે,  એ કામ  શોધી રાખજો.

કસ  વગરની આ  મદિરાઓ  મને ના ફાવશે;
એમના  હોંઠે  અડેલો જામ  શોધી   રાખજો.

છું હું તત્પર આજ પીવા વિષ બધાં સંસારનાં,
પણ તમે 'નીલકંઠ' જેવું નામ શોધી  રાખજો.

જ્યાં અમારા જેવા પાગલ ને તમે રાખી શકો,
એ નગર મળશે, નહીં તો ગામ શોધી રાખજો.

આવશે  સતયુગ  પાછો જો  તમે એ ચાહશો,
પણ, ફરી  વનવાસ  માટે રામ  શોધી રાખજો.

એટલી  સહેલી  નથી મારી  ગઝલ ને વાંચવી,
જો  દુખે  માથું તમારું, બામ  શોધી  રાખજો.


"આર્યમ્"

Read More

gazal:


લાગણી  છોડી  નથી શકતો  હજુ,
દૂર  પણ  ઠેલી  નથી  શકતો  હજુ.

કંટકો    ઉખેડવા    મથતો    રહ્યો,
ફૂલડાં  તોડી   નથી    શકતો  હજુ.

જૂઠની  મીઠાસ  ચાખી  ગ્યા  પછી,
સત્ય પણ  બોલી નથી શકતો હજુ.

ઝાંકતી   તિરાડ    માંથી   જિંદગી,
બારીઓ  ખોલી નથી  શકતો હજુ.

એક  બાજીમાં   રમત  પલટી  શકે!
દાવ  એ  ખેલી  નથી  શકતો  હજુ.

આશ છે  એ  આવશે  ત્યાંથી કદી!
દ્વાર  હડસેલી  નથી   શકતો  હજુ.

સો નિરાશાઓ મળી "આર્યમ્" છતાં,
આશ   સંકેલી  નથી   શકતો   હજુ.

"આર્યમ્"

Read More

ગાલગા ગાલગા ગાગા ગાગા

આંખ પણ એકધારી જાગે છે,
સ્વપ્ન કાજે બિચારી જાગે છે.

ભીંત ને તો ફરક ક્યાં  છે કોઈ!
વાટ જોવા જો બારી જાગે છે.

આંસુઓ ને   વહાવી   થાકેલી,
આંખ  નીચે  અટારી  જાગે છે.

રાત જાણે વિજોગણ કામિની,
એકલી  એ   નઠારી  જાગે  છે.

પાંપણો પર વજન છે શામાટે?
નીંદ  પણ એ વિચારી જાગે છે.

હું ઉલેચું છું મદિરાલય  આજે,
રાહમાં  ઘેર  પ્યારી  જાગે  છે.

પિયુની વાટે નિરખવા  માટે જ,
ઘૂંમટા ની  કિનારી   જાગે   છે.

ભાવેશ પરમાર "આર્યમ્"
(તરહી)

Read More

ગઝલ- નથી કરવી..!

હવે આ પ્રેમના સોદામાં સહિયારી નથી કરવી,
અમૂલી રાતને વ્હેંચીને નાદારી નથી કરવી.

નહીં ફાવે અમોને તો નફા નુકશાન ધંધામાં,
માટે દિલનાં બજારે કોઇ વ્યાપારી નથી કરવી.

મેં જોયા છે ઘણા મજનું અને રાંઝા ને ખોવાતાં,
અમારે પણ આ રાહો એમ અંધારી નથી કરવી.

ઉપજશે પણ નહીં મારું અમસ્તું બોલવાથી તો,
વજન હો તો જ કરશું,વાત નોંધારી નથી કરવી.

બકે મન તો ભલે બકતું રહે એ કાયમી અમથું,
બધી વાતે કહી ને "હા!" સમજદારી નથી કરવી.

ભલે પટકાઇ પડતો આસમાનેથી ધરા માથે,
કલંકિત પાત્ર ને કરતી કલાકારી નથી કરવી.

ઘટે છે કંઇક તો અજવાળવા તારાં ઘરે "આર્યમ્"
છતાં પણ જાતને બાળીને અગિયારી નથી કરવી.

ભાવેશ પરમાર "આર્યમ્"
તરહી - 16/02/2020

Read More

મન તું બોલમાં, ગઝલ (ગાલગા 4)

ફળ જે પાક્યાં નથી એને તું તોડમાં,
અંતરે  રાખ  શબ્દો   તું  વાગોળમાં.

કિંમતી  શબ્દ તું  સાચવી  લે  જરા,
વેંચશે   એને    સંસાર   ભાગોળમાં.

જીભ  તારી  છુપાવી  દે  તું  દાંતમાં,
ચૂપ  રે  બોલમાં મન, તું મોં ખોલમાં.

નાથવા  કોઈ   ક્રિષ્ના  તને   આવશે,
કાલિયા  નાગની  જેમ   તું   ડોલમાં.

વાતને  સાંભળે   એવું   કોઈ    નથી,
એકલી   દીવાલો   સંગ  તું  બોલમાં.

"આર્યમ્"

Read More

ફ્રેન્ડ રિકવેસ્ટ

પક્ષીઓ પણ માળામાં ક્યાંક ટૂંટિયું વાળીને સૂતાં હોય એવી શિયળાની એ વહેલી ઠંડી સવાર સવારમાં આંખો ચોળતો હું ઉભો થયો, ઉપરથી બગાસાં કહે મારું કામ, પણ શું થાય નોકરી પર તો જવું જ પડે! માટે જેમતેમ કરી ઉઠ્યો અને ફ્રેશ થવા માટે મુહૂર્ત જોવા મોબાઈલ હાથમાં લીધો, બરાબર એ જ સમયે ફેસબૂકની નોટિફિકેશન ટોન વાગી આમતો આખો દિવસ એની ટીનટીન ચાલુ જ હોય પણ આ સવાર સવારમાં કોણ છે એ જોઈ લેવા મેં ક્લિક કર્યું.
ઓહ આ તો દિપાલી, મારી સહકર્મી!!
જેને જોઈને મારી ધડકનનો ગ્રાફ ઉપરનીચે થયા કરતો હોય છે, પણ એ કોઈને ભાવ જ નથી આપતી તો મને તો ક્યાંથી આપે ભલે ને મારું નામ ભાવેશ હોય!!?
મેં તો હરખપદુડો થઈ ફટાફટ રિકવેસ્ટ એક્સેપ્ટ કરી લીધી અને હાઈ, હેલો, હાવ આર યું! જેવા ત્રણ ચાર મેસેજ મોકલી જ દીધા.
બાથરૂમ ના કામ પતાવી ડાઇનિંગ ટેબલ પર ગોઠવાયો અને મારી ટેવ મુજબ એક હાથમાં મોબાઈલ અને એક હાથમાં કોળિયો લઈ નાસ્તાને અંજામ આપી રહ્યો હતો અને ફરી એક નોટિફિકેશન આવ્યું! હા ફેસબુક નું જ હતું મેં જલ્દી જલ્દી જોવા માટે ફેસબૂક ખોલ્યું અને જોયું તો એ દિપાલી નો જ મેસેજ હતો, એણે મને અત્યારે જ મળવા માટે તળાવની પાળે બોલાવ્યો હતો, મારા મનમાં તો એ આર રહેમાનના સંગીતમાં પ્રેમ ગીતો વાગવા લાગ્યાં અને મારી આજુબાજુમાં યશરાજ ની ફિલ્મો જેવા પીળાં કુદરતી દ્રશ્યો દેખાવા લાગ્યાં.
મેં તો નોકરી પર જવાનું કેન્સલ કરી નવાં નવાં કપડાં પહેર્યાં, બાઇક ચમકાવ્યું અને ભાગ્યો તળાવ બાજુ.
સવાર સવારમાં ઘણાં લોકો તળાવ ફરતે વોકિંગ અને જોગિંગ કરી રહ્યા હતા અને મારા મગજમાં અને રુધિરવાહીનીઓમાં જબ્બરજસ્ત સ્પીડમાં વોકિંગ ચાલી રહ્યું હતું અને મારી નજરો આમતેમ તેને શોધવા ફરી રહી હતી.
પંદર મિનિટ, ત્રીસ મિનિટ એમ ગણતાં ગણતાં બે કલાક નીકળી ગઈ પછી કંટાળી મેં એને ફોન કરવાનું વિચાર્યું, મેં શરમાતા શરમાતા ફોન લગાવ્યો અને પેલી એ ઉપાડ્યો પણ, મેં કહ્યું "યાર હું અહી ક્યારથી તારી રાહ જોઉં છું, કેમ ન આવી?!"
જવાબ મળ્યો એ સાંભળી મારી તેજ દોડી રહેલી ધડકનો સ્થિર થઈ ગઈ, "કોણ રાહ? કોની રાહ?, હું ક્યાં આવવાની હતી! હું તો ઓફિસમાં છું, તારું મગજ તો ઠેકાણે છે!!"
અને એ સાથે વાગી રહેલ પ્રેમગીત મરસિયામાં ફેરવાઈ ગયાં અને પીળાં ફુલોનું સ્થાન બાવળના કાંટાઓએ લીધું.
વીલા મોંએ હું ઓફિસે ગયો અને મોડું આવવા માટે કોઈપણ બહાનું કરી બોસની ગાળો સાંભળી મારા ટેબલ પર ગોઠવાયો.
"કેમ ભાઈ મળી આવ્યો એને?!" મારા મિત્રના એ અવાજે મારા દિલના ટુકડા ટુકડા કરી નાખ્યા.

પછી મને ખબર પડી કે દિપાલી ના નામનું ફેક એકાઉન્ટ બનાવી મારી સાથે મજાક કરવામાં આવી હતી.

*****

Read More