Description

నందిత పదవ తరగతి చదువుతున్న తెలివైన విద్యార్థిని. చదువులో ఆమెకు సాటివారు అరుదు. ప్రతి పరీక్షలో మొదటి స్థానం సాధించడం ఆమెకు అలవాటే. చిత్రలేఖనం, పెయింటింగ్, భరతనాట్యం, సంగీతం వంటి సహపాఠ్య కార్యక్రమాల్లోనూ ఆమె అసాధారణ ప్రతిభ కనబరుస్తూ ఉపాధ్యాయుల ప్రశంసలు అందుకునేది. ఇన్ని మంచి లక్షణాలున్నా ఆమె జీవితాన్ని వెనక్కి లాగే రెండు అలవాట్లు మాత్రం ఉన్నాయి. ఒకటి బద్ధకం, రెండోది నిర్లక్ష్యం. తీసిన వస్తువును తిరిగి యథాస్థానంలో పెట్టేది కాదు. పుస్తకాలు, పెన్నులు, నోట్‌బుక్కులు, సర్టిఫికెట్లు, కవర్లు—ఏది చేతికి వచ్చినా ఎక్కడో ఒకచోట పడేసేది. అంతేకాదు, చదువు తప్ప మిగతా పనులన్నింటినీ “రేపు చూద్దాం” అంటూ వాయిదా వేయడం ఆమెకు అలవాటైపోయింది. తల్లిదండ్రులు ఎన్నోసార్లు ప్రేమగా హెచ్చరించారు. “ప్రతిభ ఒక్కటే చాలదు. క్రమశిక్షణ, సమయపాలన కూడా ఉంటేనే జీవితంలో మరింత ఉన్నత స్థానానికి చేరుకుంటావు” అని చెప్పేవారు. కానీ నందిత మాత్రం, “చదువు విషయంలో నేను ఎప్పుడూ నిర్లక్ష్యం