Description

पावसाळ्याची एक काळी रात्र होती. आकाशात विजा चमकत होत्या आणि वाऱ्याच्या झोताने झाडे वेड्यासारखी डोलत होती. सह्याद्रीच्या डोंगररांगांमध्ये वसलेल्या भालगावाजवळ एक जुना वाडा होता. गावकरी त्याला "काळा वाडा" म्हणत. सूर्य मावळल्यानंतर त्या वाड्याजवळ जाण्याची हिंमत कोणी करत नसे. कारण तिथून रात्री विचित्र आवाज येत असत. काहींना पांढऱ्या कपड्यातली सावली दिसली होती, तर काहींनी तिथे दिवे आपोआप पेटताना पाहिले होते.गावातील तरुण पत्रकार आदित्यला या गोष्टींवर विश्वास नव्हता. त्याच्या मते प्रत्येक रहस्यामागे एखादे सत्य दडलेले असते. त्यामुळे एके दिवशी त्याने त्या वाड्याचे गूढ उलगडण्याचा निर्णय घेतला.हातात टॉर्च, कॅमेरा आणि वही घेऊन तो रात्री दहा वाजता वाड्याजवळ पोहोचला. वाड्याचा प्रचंड लोखंडी दरवाजा गंजला