Description

అధ్యాయం — 4కన్నీళ్ల వెనుక ఉన్న బాధరుద్ర, ప్రకాష్ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఎదురుగా రామరాజు కనిపించాడు.అంజు తండ్రి.రుద్రకు మామయ్య.నాలుగేళ్ల తర్వాత అల్లుడిలా కాదు... ఒకప్పుడు తన కూతురిని పెళ్లి చేసుకోబోతున్న అబ్బాయిలా కూడా కాదు.కేవలం ఒక మనిషిలా రుద్రను చూశాడు.ఆ చూపులో కోపం లేదు.ఆప్యాయత లేదు.ఏ ప్రశ్నా లేదు.కేవలం అలసట.విషాదం.“ఏంటి... ఇప్పుడు వచ్చావ్?”రామరాజు స్వరం చాలా సాధారణంగా ఉంది.“సరే... వెళ్లి ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి భోజనం చేయండి. నేను కొంచెం బయటికి వెళ్తున్నాను.”అంతే.అతను రుద్రను దాటి బయటికి వెళ్లిపోయాడు.రుద్ర కొన్ని క్షణాలు అతని వెనుకే చూశాడు.తర్వాత హాల్ మొత్తం మీద అతని చూపు తిరిగింది.అక్కడున్న జనాలు...విషాదంగా కూర్చున్న బంధువులు...ఏడుస్తున్న వాళ్లు...అన్నింటినీ దాటుకుని చివరకు అతని చూపు ఒక మూలన ఆగిపోయింది.అక్కడ అంజు కూర్చుంది.ఆమె ముఖం పాలిపోయి ఉంది.జుట్టు చెదిరిపోయింది.కళ్లలో జీవం లేనట్టుగా ఉంది.ఆమె వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది.కానీ...కన్నీళ్లు మాత్రం రావడం లేదు.ఆ దృశ్యం చూసిన ఎవరికైనా గుండె తరుక్కుపోయేలా ఉంది.రుద్ర మాత్రం