ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚು, ಬೇಡ, ಕಣ್ಣು ತೆರೆದೇ ಇರು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಎದುರಿರುವ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಓದುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೋಡು. ಆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಆಚೆಗಿನ ಶೂನ್ಯ ನಿನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ? ಆದರೆ, ಆ ಶೂನ್ಯ ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂದಿನ ಕಥೆ ಶುರುವಾಗುವುದೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನೀನು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಈ ಕಥೆ ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿ ನೆನಪು, ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಎಲ್ಲವೂ ಯಾರೋ ಬರೆದ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ನ ಭಾಗವಷ್ಟೇ. ಈಗ ನಿನಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ನೀನು ಈಗ ಓದುತ್ತಿರುವ ಈ ಪದಗಳು ನಿನ್ನ ಮೆದುಳಿನ ಒಳಗೆ ನುಸುಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅವು ನಿನ್ನ ಮೆದುಳಿನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಸೂರ್ಯ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ಯೋಗಿ. ಮಂಗಳೂರಿನ ಆ ಹಳೆಯ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು. ಅಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವನು ಎದ್ದಾಗ ಏನೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಕೋಣೆಯ ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪಿಸುಮಾತು ಕೇಳಿಸಿತು ಸೂರ್ಯ, ನಿನ್ನ ಕಳೆದ 24 ಗಂಟೆಗಳ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹರಾಜು ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ನಕ್ಕನು, ಆದರೆ ನಗುವಾಗ ಅವನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಶಬ್ದ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಅವನು ರಸ್ತೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಜಗತ್ತು ಸತ್ತಂತೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನರಿಗೆ ಸೂರ್ಯ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸೂರ್ಯನ ದೇಹದ ಮೂಲಕವೇ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಅವನು ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನು ಬದುಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಕನ್ನಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಬರೀ ಒಂದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ. ಅವನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಅವನ ನೋವನ್ನು ಯಾರೋ ಕದ್ದು, ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಲೀಕ ಕನ್ನಡಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕನು. ಸೂರ್ಯ, ನೀನು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ. ಈಗ ನೀನು ಕೇವಲ ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಮಾತ್ರ. ಮಾಲೀಕ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಂಡವು. ಆದರೆ ಆ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿರಲಿಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೂರ್ಯನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸೂರ್ಯನ ತಾಯಿಯ ಕೈಯಿಂದ ತುತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸೂರ್ಯ, ನಿನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದನು.
ಸೂರ್ಯ ಓಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹೋದನು, ಆದರೆ ಅವನ ಕೈ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಯಿತು. ಅವನು ವಸ್ತುವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಬರೀ ಶಬ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಬರೀ ಒಂದು 'ಖಾಲಿ ಜಾಗವಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನದೇ ನೆನಪುಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಕಣ್ಣೀರು, ತಾನು ಗೆದ್ದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು, ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕದ್ದಿದ್ದನು. ಸೂರ್ಯನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗ ಯಾರೆಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳು ಈಗ ಈ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೇ ತನ್ನ ಮಗನೆಂದು ನಂಬಿದ್ದಳು.
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿ ಬಂದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಂದನು, ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸೂರ್ಯ. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಇನ್ನು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಇದು ನಿನ್ನ 104 ನೇ ಜನ್ಮ. ನೀನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಸಾಯುತ್ತೀಯಾ, ನಾನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತೇನೆ ಸೂರ್ಯ ಕಿರುಚಿದನು, ಆದರೆ ಆ ಶಬ್ದ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಮರುಧ್ವನಿಸಿ ಅಳಿಯಿತು. ಅವನು ಈ ಲೂಪ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮವೂ ಒಂದು ಮಾರಾಟದ ವಸ್ತುವಾಗಿತ್ತು.
ಈಗ ಸೂರ್ಯ ಅಳಿದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಈಗ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಈಗ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಅಲ್ವಾ? ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸು ನೀನು ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆನಪಿದೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತವೇ? ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ನೀನು ನಿನ್ನ ಫೋನಿನ ಗ್ಯಾಲರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಆ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿರುವುದು ನೀನೇನಾ? ಅಥವಾ ಆ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇವಲ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ? ಈಗ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ತಿರುಗಿ ನೋಡು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ಮಿಂಚು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನು ಸೂರ್ಯನ ನಂತರದ 105 ನೇ ಬಲಿಪಶು.
Support the Creator
ಗೆಳೆಯರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ ತಲೆ 'ಗಿರ್' ಅನ್ನಿಸುವ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ನನ್ನ ಎಷ್ಟೋ ರಾತ್ರಿಗಳ ಪರಿಶ್ರಮವಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬರಹಗಾರನಾಗಿ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯೇ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ. ಈ ವಿಭಿನ್ನ ಜಾನರ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫಿ ಕೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ (Support me with a coffee) ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬಹುದು.
GPay / PhonePe Number: 9019919635
