અહીં તે જ સાહસિક શોધ પછીની એક નવી, રોમાંચક અને ગૂઢ વાર્તા રજૂ કરી છે:
# ગીરનું રક્તચંદન અને સાવજનો ચક્રવ્યૂહ
કચ્છના શ્વેત રણની શોધના છ મહિના પછી, આરવ અને મિહિર અમદાવાદમાં પોતાના રિસર્ચ લેબમાં આગળના પ્રોજેક્ટ પર કામ કરી રહ્યા હતા. રાત્રિના બાર વાગ્યે આરવના ફોન પર એક અનનોન નંબરથી કૉલ આવ્યો.
સામે છેડેથી એક ભારે અને કંપતા અવાજે કહ્યું,
"આરવભાઈ, ગીરના જંગલની ઊંડાણમાં 'કાળો ભૈરવ' નામની પ્રાચીન ટેકરી પર સો વર્ષ જૂનો વટવૃક્ષ કડાકા સાથે ધરાશાયી થયો છે. તેના મૂળમાંથી સોનાની મહોરો અને એક અષ્ટધાતુનું લોક મળી આવ્યું છે... પણ જેણે એ લોકને સ્પર્શ કર્યો, તે જંગલમાં ગાયબ થઈ ગયો છે. કૃપા કરીને જલ્દી આવો!"
આટલું બોલીને કોલ કપાઈ ગયો. ગીરનું અફાટ જંગલ, તેના ડાલામથ્થા સિંહો અને રાત્રિના અંધકારમાં છુપાયેલા ગુપ્ત મંત્રોનો વારસો! આ રોમાંચ જ બંને મિત્રોને જીવંત રાખતો હતો. બીજી જ સવારે, મિહિરે તેના નાઇટ-વિઝન કૅમેરા, લોકેશન ટ્રેકર અને પ્રાણીઓના અવાજને ઓળખતા સોનિક ડિટેક્ટર સજ્જ કર્યા અને બંને જણા જૂનાગઢ તરફ રવાના થઈ ગયા.
સાંજ પડતાં જ બંને મિત્રો ગીરના બોર્ડર પર આવેલા શાસણ નજીકના એક નાના નેસડા (માલધારીઓના ગામ) પહોંચ્યા. રાત્રિના સમયે જંગલમાં જવું કાયદાકીય રીતે અને જીવના જોખમે મનાઈ હતું. પરંતુ માલધારી ભાઈઓના એક જૂના ભોમિયા (ગાઇડ) 'દેવત બાપા' તેમની મદદ કરવા તૈયાર થયા.
દેવત બાપાએ તેમની પરંપરાગત કુહાડી ખંભે મૂકતાં ચેતવણી આપી: "સાહેબ, ગીરનું જંગલ દિવસે જેટલું શાંત દેખાય છે, રાત્રે તેટલું જ માયાવી છે. કાળો ભૈરવ ટેકરી તરફ જવા માટે આપણે 'ડાલામથ્થા' (સિંહો)ના ઘર અને 'રક્તચંદન'ના માયાવી ક્ષેત્રમાંથી પસાર થવું પડશે. ત્યાં માત્ર શસ્ત્રો નહીં, હિંમત કામ આવશે."
બંનેએ પગપાળા જંગલની ઊંડાણમાં પ્રયાણ કર્યું. સુકા પાંદડાંનો અવાજ, ઘુવડની ડરાવની બૂમો અને દૂર-દૂરથી આવતી સિંહની ગર્જનાઓ વાતાવરણને ખૂબ જ ભયાનક બનાવી રહી હતી.
અડધી રાત્રે તેઓ ગીરના અતિ દુર્ગમ વિસ્તારમાં પહોંચ્યા. અચાનક જ મિહિરના સોનિક ડિટેક્ટરે એક તીવ્ર સિગ્નલ આપ્યું.
"આરવ, થોભી જા!" મિહિરે વિસ્ફાટિત આંખે કહ્યું. "આપણી આસપાસ ચાર-પાંચ મોટા પ્રાણીઓ મુવમેન્ટ કરી રહ્યા છે. પરંતુ આશ્ચર્યની વાત એ છે કે તેમનો અવાજ સામાન્ય સિંહ જેવો નથી."
ઝાડીઓમાંથી બે ચમકતી પીળી આંખો પ્રગટ થઈ. એક ભવ્ય, રક્તરંજિત ડાલામથ્થો સિંહ તેમની સામે ઊભો હતો. પણ તે એકલો નહોતો, તેની પાછળ આખું ટોળું હતું. સામાન્ય રીતે સિંહો માણસો પર અકારણ હુમલો નથી કરતા, પણ આ સિંહો કોઈ ચોક્કસ સરહદનું રક્ષણ કરી રહ્યા હોય તેમ ગુસ્સામાં ત્રાડ પાડી રહ્યા હતા.
દેવત બાપાએ તુરંત જ મશાલ પેટાવી અને એક વિશેષ નેસડી બોલીમાં સિંહ સામે હાથ ઊંચો કરીને ગંભીર અવાજે કશુંક કહ્યું. આશ્ચર્યજનક રીતે, સિંહે પોતાની ત્રાડ ધીમી કરી, પણ તે ખસ્યો નહીં.
આરવે બારીકાઈથી જોયું તો સિંહના પગ પાસે જમીનમાં લાલ રંગનું એક પ્રવાહી વહી રહ્યું હતું – તે કોઈ લોહી નહોતું, પરંતુ દુર્લભ 'રક્તચંદન' વૃક્ષનું તેલ હતું. આ ગુપ્ત વૃક્ષોનું રક્ષણ યુગોથી આ જંગલના રાજાઓ કરતા આવ્યા હતા!
સિંહોનો માર્ગ ઓળંગીને તેઓ ધરાશાયી થયેલા વટવૃક્ષ પાસે પહોંચ્યા. ત્યાં એક મોટી ખાઈ બની ગઈ હતી. મૂળની અંદરથી જમીનમાં કંડારેલી એક નાની ગુફા દેખાતી હતી.
મુખ્ય પોલાણમાં પહોંચતા જ તેમને એક ભારે અષ્ટધાતુનું પિત્તળ અને તાંબાના મિશ્રણથી બનેલું બોક્સ (મંજૂષા) મળ્યું. તેના પર ચાર અલગ-અલગ ડાયલ હતા, જેના પર જૂની ગિરનારી લિપિમાં અક્ષરો કોતરેલા હતા.
મિહિરે તુરંત જ તેના ટેબ્લેટમાં ગિરનારી લિપિનો ડિજિટલ સંગ્રહ ખોલ્યો. "આરવ, આ એક પ્રાચીન કમ્બિનેશન લોક છે! જો ખોટો અક્ષર ફેરવ્યો, તો આ બોક્સમાં રહેલું પ્રાચીન ઝેર હવામાં ફેંકાશે."
આરવે બોક્સની ઉપર લખેલી પંક્તિઓ વાંચી:
"સિદ્ધ ક્ષેત્ર ગિરનારની છાયા, જ્યાં ભૈરવ કરે વિશ્રામ,
ગંગા, જમુના, સરસ્વતી નહીં, જ્યાં સિંહ તણો છે ધામ."
આરવે મનોમન ગણતરી કરી. "ગીરની ત્રણ મુખ્ય નદીઓ – હિરણ, કપોલી અને શિંગોડા! આ નદીઓના પ્રથમ અક્ષરો અને ગીરના રાજા 'સિંહ'નું પ્રતીક!"
આરવે કાળજીપૂર્વક ડાયલ ફેરવ્યા.
*ક્લિક... ક્લિક... કડાક!*
અષ્ટધાતુની મંજૂષા એક મધુર અવાજ સાથે ખુલી ગઈ.
મંજૂષાની અંદર સોનાના સિક્કાઓ ઉપરાંત, એક વિશેષ સ્ફટિકનો નકશો અને સમ્રાટ અશોકના સમયની એક તાંબાની સનદ હતી. તેમાં લખ્યું હતું કે આ ગીરનું જંગલ માત્ર વનસ્પતિઓનું ધામ નથી, પરંતુ ભારતની પ્રાચીન જડીબુટ્ટીઓ અને 'રક્તચંદન'નું વિશ્વનું સૌથી મોટું ગુપ્ત સંશોધન કેન્દ્ર હતું.
પરંતુ તે જ ક્ષણે, જંગલમાં બંદૂકનો ધડાકો થયો!
"હાથ ઊંચા કરો!"
ઝાડીઓમાંથી ચાર હથિયારબંધ શિકારીઓ (Poachers) બહાર આવ્યા. તેઓ આ ખજાનાની શોધમાં જ હતા અને તેમણે જ પેલા ગ્રામજનને ગાયબ કર્યો હતો.
"તમારો ખજાનો અને નકશો અહીં મૂકી દો, નહીંતર ગોળી મારી દઈશું!" સ્મગલરોના સરદારે હસતા કહ્યું.
મિહિરે ચપળતા વાપરી. તેણે પોતાના ખીસામાંથી 'સોનિક સાઉન્ડ ગ્રેનેડ' (જેમાંથી અતિશય તીવ્ર અવાજ નીકળે છે) કાઢીને સ્મગલરો તરફ ફેંક્યો અને બૂમ પાડી, "દેવત બાપા, નીચે નમી જાઓ!"
*ધડાકો!*
એક અસહ્ય તીવ્ર અવાજ જંગલમાં ગૂંજી ઊઠ્યો. સ્મગલરો પોતાના કાન પકડીને જમીન પર પડી ગયા. તે જ ક્ષણે, તે ભયાનક અવાજના જવાબમાં આખા જંગલમાંથી ડઝનબંધ સિંહોની એકસાથે ગર્જનાઓ સંભળાઈ!
સિંહનું આખું ટોળું સ્મગલરો તરફ ધસી આવ્યું. સ્મગલરો પોતાના હથિયારો છોડીને જીવ બચાવવા ઊભી પૂંછડીએ ભાગ્યા. દેવત બાપા, આરવ અને મિહિરે સલામત અંતરેથી આ આખો નજારો જોયો. સિંહોએ જંગલના રક્ષક બનીને તે ગુનેગારોને જંગલમાંથી તારવી કાઢ્યા હતા.
### અંજામ
સવારના પહેલા કિરણો ગીરની ટેકરીઓ પર પડી રહ્યા હતા. આરવ અને મિહિરે તે પ્રાચીન અષ્ટધાતુની મંજૂષા અને સનદ વન વિભાહ (Forest Department) અને ભારતીય પુરાતત્વ વિભાગને સોંપી દીધી.
જે સ્મગલરો જંગલને લૂંટવા આવ્યા હતા, તેઓ પોલીસના હાથ ઝડપાઈ ગયા.
આરવે ગીરની માટીને નમન કરતાં મિહિરને કહ્યું, "કચ્છનું રણ હોય કે ગીરનું જંગલ... આપણો આ દેશ એવા રહસ્યોથી ભરેલો છે, જેની રક્ષા માત્ર કુદરત અને તેનો સમય જ કરી શકે છે."
એક નવા સાહસની યાદો અને સિંહોની ભવ્ય ગર્જનાઓ સાથે બંને મિત્રોએ જૂનાગઢ તરફ વાપસી કરી.
