અહીં આરવ અને મિહિરની વાર્તાની ચોથી કડી રજૂ કરી છે, જ્યાં તેમનો સામનો દરિયા પછી હિમાલયની બરફીલી ચોટીઓ અને બ્રહ્માંડના ગુપ્ત રહસ્યો સાથે થાય છે:
# હિમાલયનો અમર કલ્પવૃક્ષ અને રહસ્યમય પ્રકાશ
બરફીલી હવામાંથી મળેલો આદેશ
શિવરાજપુરના સાહસ પછી આરવ અને મિહિરે થોડો સમય વિરામ લીધો હતો, પરંતુ તેમની શોધની તરસ છીપાઈ નહોતી. 'સમુદ્ર ચક્ર'ના ડિજિટલ સ્કેનમાંથી તેમને એક ખાસ ખગોળીય ગણતરી મળી હતી, જે ઉત્તર ભારતમાં આવેલા હિમાલયના અતિ દુર્ગમ પ્રદેશ – 'રૂપકુંડ'થી પણ આગળ આવેલા 'ગુરુ શિખર ગુફા' તરફ ઈશારો કરતી હતી.
પ્રાચીન તામ્રપત્ર પર લખ્યું હતું:
"જ્યાં જમીન આકાશને સ્પર્શે છે અને બરફના કણો રાત્રે સોનાની જેમ ચમકે છે, ત્યાં અગ્સ્ત્ય મુનિનું અમર જ્ઞાન 'સોમ-રત્ન'ના રૂપમાં સુરક્ષિત છે."
મિહિરે પોતાની પાસે રહેલા ઉપગ્રહ આધારિત સેટેલાઇટ મૅપિંગ સોફ્ટવેરની મદદથી 4,500 મીટરની ઊંચાઈ પર સ્થિત એક છુપાયેલી ઘાટી શોધી કાઢી. ત્યાં સુધી પહોંચવું કોઈ સામાન્ય ગાઇડના બસની વાત નહોતી. બંને મિત્રોએ માઉન્ટેનિયરિંગના તમામ સાધનો, ઓક્સિજન સિલિન્ડર, હીટેડ જૅકેટ અને માઇક્રો-ડ્રોન સજ્જ કર્યા અને ઉત્તરાખંડ તરફ રવાના થયા
જોશીમઠથી આગળ વધીને, જ્યારે તેઓ માણા ગામ ઓળંગીને કડકતી ઠંડી વચ્ચે બરફીલા પહાડો ચઢી રહ્યા હતા, ત્યારે વાતાવરણ અચાનક બદલાઈ ગયું. તાપમાન માઈનસ ૨૦ ડિગ્રી સુધી ગગડી ગયું.
અચાનક જ હિમવર્ષા (Blizzard) શરૂ થઈ ગઈ. દ્રશ્યતા (Visibility) શૂન્ય થઈ ગઈ અને વાવાઝોડા જેવા પવનના કારણે ડગલું ભરવું પણ મુશ્કેલ બની ગયું.
"આરવ! આપણું ઓક્સિજન સ્તર ઘટી રહ્યું છે!" મિહિરે તેના સ્માર્ટવૉચ પર જોતાં બૂમ પાડી. "જો આપણને આગામી અડધા કલાકમાં આશ્રય નહીં મળે, તો આપણે હાઇપોથર્મિયાનો ભોગ બની જઈશું!"
તે જ સમયે, બરફની ધુંધમાંથી તેમને એક ઝાંખો સોનેરી પ્રકાશ દેખાયો. તે કોઈ ટોર્ચ કે આગનો પ્રકાશ નહોતો, પરંતુ પહાડની ગુફાના મુખમાંથી નીકળતી એક અદ્ભુત ચમક હતી. બંને મિત્રોએ પોતાની પૂરી તાકાત ભેગી કરી અને તે ગુફા તરફ આગળ વધ્યા.
ગુફામાં પ્રવેશતા જ ચમત્કારી રીતે બરફનું તોફાન શાંત થઈ ગયું. અંદરનું વાતાવરણ આશ્ચર્યજનક રીતે હૂંફાળું હતું. ગુફાની દિવાલો પર કોઈ સામાન્ય પથ્થર નહીં, પણ પારદર્શક સ્ફટિકો (Crystals) જડાયેલા હતા, જેમાંથી નીચો વાદળી પ્રકાશ ફેંકાતો હતો.
ગુફાના મધ્યમાં એક વિશાળ દરવાજો હતો, જેના પર અસંખ્યાત્મક ગ્રહો અને નક્ષત્રોની આકૃતિઓ દોરેલી હતી. દરવાજાની આગળ ચાર સૂર્યઘડિયાળ જેવા ચક્રો હતા.
મિહિરે ટોર્ચ વડે દરવાજાની બારીકાઈથી તપાસ કરી. "આરવ, આ અંકગણિત અને ખગોળશાસ્ત્રનો એક જટિલ કોયડો છે. આ ચક્રોને ચોક્કસ નક્ષત્રના સ્થાન પ્રમાણે ગોઠવવા પડશે, જે માત્ર બ્રહ્માંડના ચોક્કસ સંયોગ વખતે જ સેટ થઈ શકે."
આરવે 'સમુદ્ર ચક્ર'માંથી મળેલી ડિજિટલ ગણતરી યાદ કરી અને મિહિરના કમ્પ્યુટરમાં તેની ગણતરી કરી.
"મિહિર! પૃથ્વી, બુધ અને ગુરુ ગ્રહની આજની સ્થિતિ પ્રમાણે આ ચક્રોને ૩૬ ડિગ્રી ઉત્તર અને ૭૨ ડિગ્રી પૂર્વ તરફ ફેરવવા પડશે!"
આરવે અને મિહિરે સાથે મળીને ભારે પથ્થરના ચક્રોને ઘુમાવ્યા.
"ખટાક... ખટાક... ગૂંજ"!
પ્રાચીન કાળનો એ ભારે પથ્થરનો દરવાજો અંદરની તરફ સરકી ગયો અને તેમની સામે એક વિશાળ ભૂમિગત બગીચો પ્રગટ થયો!
હિમાલયની માઇનસ ડિગ્રી ઠંડી વચ્ચે જમીનની અંદર એક હરિયાળો, અદ્ભુત બગીચો હતો! ત્યાં અતિ દુર્લભ 'સંજીવની' અને 'કલ્પવૃક્ષ' જેવા છોડ ખીલેલા હતા, જે યુગોથી લુપ્ત થઈ ચૂક્યાનું માનવામાં આવતું હતું.
બગીચાના કેન્દ્રમાં એક ઊંચા આસન પર 'સોમ-રત્ન' નામનો એક અદિતીય મણિ તરતો હતો. તેમાંથી નીકળતા તરંગો જ આખી ગુફાને ગરમી, પ્રકાશ અને ઓક્સિજન પૂરો પાડતા હતા. તેની આસપાસ ભોજપત્ર પર લખેલા અસંખ્ય વૈદિક વિજ્ઞાન, રસાયણશાસ્ત્ર અને ખગોળશાસ્ત્રના પ્રાચીન ગ્રંથો પડેલા હતા.
મિહિરે આશ્ચર્યથી કહ્યું, "આરવ, આ માત્ર એક ખજાનો નથી... આ આપણા પૂર્વજોનું અદિતીય વિજ્ઞાન છે! આ ગ્રંથોમાં એવી બીમારીઓના ઇલાજ હોઈ શકે છે જે આજે અસાધ્ય માનવામાં આવે છે!"
પરંતુ જેવી આરવે એ ગ્રંથોને સ્પર્શ કરવાની કોશિશ કરી, ગુફાની છત પરથી એક ભયાનક ગર્જના સંભળાઈ.
જમીનમાં કંપન શરૂ થયું અને ગુફામાં રહેલા સ્ફટિકોમાંથી તીવ્ર લાલ પ્રકાશ નીકળવા લાગ્યો. તે કોઈ ભૌતિક મશીન નહોતું, પરંતુ એક ઉર્જા-કવચ (Energy Shield) હતું, જે કોઈ લાલચુ વ્યક્તિને આ જ્ઞાન સુધી પહોંચવા દેતું નહોતું.
આરવે તુરંત જ પોતાનો હાથ પાછળ ખેંચી લીધો. તેણે હાથ જોડીને પ્રણામ કર્યા અને શાંત અવાજે કહ્યું, "અમે અહીં આ જ્ઞાનનો દુરુપયોગ કરવા કે ચોરી કરવા નથી આવ્યા. અમે માત્ર આ મહાન વારસાને દુનિયાના કલ્યાણ માટે સમજવા આવ્યા છીએ."
ક્ષણવારમાં કંપન થંભી ગયું. લાલ પ્રકાશ પાછો વાદળી અને સોનેરી રોશનીમાં બદલાઈ ગયો. કુદરતે તેમના શુદ્ધ વિચાર અને નિષ્ઠાની પરીક્ષા કરી લીધી હતી.
મિહિરે પોર્ટેબલ સ્કેનરથી તમામ ગ્રંથોના પેજ સ્કેન કરી લીધા જેથી પ્રાચીન કાગળોને નુકસાન ન થાય. તેમણે મણિ કે વનસ્પતિને સ્પર્શ સુદ્ધાં ન કર્યો અને માત્ર તેના જ્ઞાનને ડિજિટલ સ્વરૂપે સુરક્ષિત કર્યું.
### અંજામ
જ્યારે તેઓ ગુફામાંથી બહાર આવ્યા, ત્યારે બરફનું તોફાન શમી ચૂક્યું હતું અને હિમાલયની સફેદ ચોટીઓ પર સૂર્યોદયની પહેલી રોશની સોનાની જેમ ચમકી રહી હતી.
તેમની પાસે હવે એવું વિજ્ઞાન હતું જે માનવજાત માટે આશીર્વાદરૂપ સાબિત થઈ શકે તેમ હતું.
આરવે બરફીલી હવામાં ઊંડો શ્વાસ લેતાં કહ્યું, "મિહિર, સાચો સાહસિક એ નથી જે ખજાનાને પોતાના કબજામાં કરે... સાચો સાહસિક એ છે જે રહસ્યોની પવિત્રતા જાળવીને જ્ઞાનને દુનિયા સુધી પહોંચાડે."
મિહિરે હસીને કહ્યું, "બિલકુલ આરવ! પણ મને લાગે છે કે આપણી આગામી રેકોર્ડ ડાયરી હજુ પૂરી નથી થઈ. આપણા આગામી મિશન માટે દક્ષિણ ભારતના ગુપ્ત જંગલો આપણી રાહ જોઈ રહ્યા છે!"
અને આ રીતે, સાહસિક શોધ અને જ્ઞાનની આ અવિરત યાત્રા એક નવા વળાંક તરફ આગળ વધી.
