విజయవాడ బెంజ్ సర్కిల్ వద్ద సాయంత్రపు ట్రాఫిక్ ఎప్పటిలాగే నరకంలా ఉంది. వాహనాల కర్కశమైన హారన్ల శబ్దాలు, దుమ్ము, పొగ, నెమ్మదిగా కదిలే ట్రాఫిక్ ఎవరి ఓపికనైనా పరీక్షిస్తాయి. ఒక ప్రముఖ ఐటీ కంపెనీలో సీనియర్ మేనేజర్గా పనిచేస్తున్న అజయ్ తన కొత్త లగ్జరీ కారులో కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆఫీసులో బాస్తో గొడవ, ప్రాజెక్ట్ డెడ్లైన్ ఒత్తిడి, భార్య సుమ వరుస ఫోన్ కాల్స్ అతని మెదడు నరాలను తెంచేస్తున్నంత కోపాన్ని తెప్పిస్తున్నాయి.
ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ పచ్చగా మారగానే అజయ్ కారు యాక్సిలరేటర్ను గట్టిగా తొక్కాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో ఎడమవైపు సందులో నుంచి దూసుకొచ్చిన పాత బజాజ్ స్కూటర్ ఒకటి అజయ్ కారు ముందుకు కట్ చేసి వెళ్లింది. కారు మెరిసే బంపర్కు స్కూటర్ వెనుక భాగంలోని ఇనుప రాడ్ తగిలి, పొడవాటి గీత పడింది.
అది చాలా చిన్న గీత. కానీ అజయ్లో రోజంతా పేరుకుపోయిన అసహనం ఒక్కసారిగా అగ్నిపర్వతంలా బద్దలైంది. కారులోంచి వేగంగా కిందకు దిగిన అజయ్, ఆ స్కూటర్ను అడ్డగించి ఆపాడు. స్కూటర్ నడుపుతున్నది దాదాపు యాభై ఐదు సంవత్సరాల వయసున్న రఘునాథ్ అనే సామాన్య వ్యక్తి. అతను చేతులు జోడించి, క్షమించండి సార్, చీకట్లో సరిగ్గా కనిపించలేదు. గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్కు వెళ్లాలనే కంగారులో ఉన్నాను అన్నాడు. కానీ ఆ మాటలు అజయ్ చెవికి ఎక్కలేదు. కోపంలో అతని విచక్షణ పూర్తిగా నశించిపోయింది. కళ్లు కనిపించడం లేదా ముసలోడా? నా కొత్త కారు బంపర్ పాడుచేశావ్ అంటూ బూతులు తిడుతూ రఘునాథ్ కాలర్ పట్టుకుని రోడ్డు వైపు బలంగా నెట్టేశాడు.
రఘునాథ్ బ్యాలెన్స్ తప్పి రోడ్డు కాంక్రీట్ డివైడర్ మొనదేలిన రాయి అంచుకు బలంగా తల తగిలి పడిపోయాడు. క్షణంలో రఘునాథ్ చెవి వెనుక భాగం నుంచి రక్తం ధారగా కారింది. అతను మూలుగుతూ కళ్లు మూసుకున్నాడు. చుట్టూ ఉన్న జనం భయంతో కేకలు వేయడం మొదలుపెట్టారు. అజయ్ నెత్తికెక్కిన కోపం ఒక్క క్షణంలో దిగిపోయింది. కాళ్లు చేతులు మంచులా చల్లబడిపోయాయి. రక్తపు మడుగులో పడి ఉన్న ఆ వ్యక్తిని చూసి తను ఏం చేశానో అర్థమయ్యేలోపే ట్రాఫిక్ పోలీసులు, స్థానికులు అతన్ని పట్టుకున్నారు.
అజయ్ను గవర్నర్పేట పోలీస్ స్టేషన్కు తరలించారు. అతనిపై ఐపీసీ సెక్షన్ 307 హత్యాయత్నం కింద కేసు నమోదైంది. ఆసుపత్రిలో చేరిన రఘునాథ్ కోమాలోకి వెళ్లడంతో కేసు మరింత తీవ్రమైంది. అజయ్ జైలు ఊచల వెనుక కూర్చుని తల పట్టుకుని ఏడవసాగాడు. కేవలం ఒక్క క్షణం కోపం ఒక్క అనవసరపు తోపుడు అతని జీవితాన్ని నాశనం చేసింది. అతని మొబైల్ స్టేషన్ టేబుల్ మీద పడి ఉంది. ఆఫీస్ నుంచి 'టెర్మినేషన్ లెటర్' వచ్చింది. క్రిమినల్ కేసు వల్ల ఉద్యోగం నుంచి తొలగించారు. మరుసటి రోజు ఉదయం అతని భార్య సుమ స్టేషన్కు వచ్చి గుండెలవిసేలా ఏడ్చింది. సమాజంలో మనం ఎలా తలెత్తుకోవాలి? మన ఆరు నెలల పాప భవిష్యత్తు ఏంటి? ఆసుపత్రిలో ఆ కుటుంబం కన్నీరుమున్నీరవుతోంది. నీ ఒక్క నిమిషం కోపంతో సర్వస్వం కోల్పోయాం అని రోదించింది. కోర్టు బెయిల్ నిరాకరించింది. లాయర్ల ఖర్చులతో బ్యాంకు బ్యాలెన్స్ ఖాళీ అయింది. జైలు చీకటి గదిలో కూర్చున్నప్పుడు ఆ రక్తపు ముఖం నిద్రపట్టనివ్వలేదు. రఘునాథ్ చనిపోతే జీవితఖైదు పడుతుందన్న భయం అతన్ని బతికుండగానే శవంగా మార్చింది. ఒక నెల రోజుల నరకం తర్వాత ఆసుపత్రి నుంచి శుభవార్త వచ్చింది. రఘునాథ్ కోమా నుంచి బయటపడి ప్రాణాపాయం నుంచి తప్పించుకున్నారు. రఘునాథ్ కుటుంబం అజయ్ భార్య, పసిపాప పరిస్థితి చూసి కేసు వెనక్కి తీసుకోవడానికి అంగీకరించింది. అజయ్ జైలు నుంచి విడుదలయ్యాడు. కానీ అతని ఉద్యోగం పోయింది, పరువు గంగలో కలిసింది, అప్పుల భారం పెరిగిపోయింది. తలెత్తుకుని తిరగలేని అజయ్ పశ్చాత్తాపంతో పటమటలోని రఘునాథ్ ఇంటికి వెళ్లాడు. ఇంటి హాల్లో రఘునాథ్ తలకు కట్టుతో వీల్చైర్లో కూర్చుని ఉన్నారు. అజయ్ వణుకుతూ ఆయన కాళ్లపై పడి, నన్ను క్షమించండి అంకుల్ నా ఒక్క క్షణం కోపం మీ ప్రాణాలనే తీసేసేది. మీ హాస్పిటల్ ఖర్చంతా నేనే భరిస్తాను, జీవితాంతం మీకు రుణపడి ఉంటాను అని ఏడ్చాడు.
రఘునాథ్ అతని భుజంపై చేయి వేసి ప్రశాంతంగా చెప్పారు, బాబు, కోపం అనేది నిప్పు లాంటిది. అది మొదట ఆ నిప్పును పట్టుకున్న చేతినే కాలుస్తుంది. ఆ రోజు నువ్వు రెండు సెకన్ల ఓపిక పట్టి ఉంటే, నీ కుటుంబానికి ఈ దుస్థితి వచ్చేది కాదు. అజయ్ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ, ఆ రోజు మీరు ఆసుపత్రికి ఎవరి కోసం అంత కంగారుగా వెళ్తున్నారు అంకుల్? అని అడిగాడు.
అప్పుడే పక్క గదిలోంచి వీల్చైర్ చక్రాల శబ్దం వినిపించింది. లోపలి నుంచి వచ్చిన ఆ యువతిని చూసి అజయ్ కళ్లు భయంతో బిగుసుకుపోయాయి. గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. వీల్చైర్లో కూర్చున్న ఆ యువతి రెండు కాళ్లు యాక్సిడెంట్లో తెగిపోయి బ్యాండేజ్ వేసి ఉన్నాయి. ఆమె ఎవరో కాదు అజయ్ సొంత చెల్లెలు అంజలి. అంజలి కన్నీళ్లతో అజయ్ని చూస్తూ చెప్పింది,
అన్నా ఆ రోజు సాయంత్రం బందరు రోడ్డుపై నాకు యాక్సిడెంట్ అయింది. నేనే నీకు పదిసార్లు ఫోన్ చేశాను, నువ్వు కోపంతో నా కాల్ కట్ చేశావు. నేను రక్తపు మడుగులో పడి ఉంటే, ఈ రఘునాథ్ అంకుల్ నన్ను ఆసుపత్రిలో చేర్పించారు. డాక్టర్లు చెప్పిన అత్యవసర ఇంజెక్షన్ తేవడానికి తన స్కూటర్పై మెడికల్ షాప్కు అంత వేగంగా వెళ్తున్నారు. కానీ బెంజ్ సర్కిల్ దగ్గర ఎవడో రాక్షసుడు తన కారు స్క్రాచ్ చూసి అంకుల్ తల పగలగొట్టాడట. అంకుల్ సరైన సమయానికి మందులు తీసుకురాలేకపోవడం వల్ల ఇన్ఫెక్షన్ ఎక్కువై నా రెండు కాళ్లనూ తీసేశారు అన్నా. అజయ్ చెవుల్లో పిడుగు పడ్డట్టయింది. కారు చిన్న స్క్రాచ్ కోసం తాను రోడ్డుపై కొట్టిన వ్యక్తి తన సొంత చెల్లెలి ప్రాణాలు కాపాడటానికి వెళ్తున్న రక్షకుడు. తన ఆ ఒక్క క్షణం కోపం తన చెల్లెలి కాళ్లనే దూరం చేసింది.
అజయ్ పిచ్చివాడిలా అంజలీ నన్ను క్షమించు అని తలపై తానే కొట్టుకుంటూ గట్టిగా కేకలు వేశాడు. అజయ్ ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచాడు. అతని ఒళ్లంతా చెమటతో తడిసిపోయింది. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. చుట్టూ చూశాడు. తను జైల్లో లేడు, రఘునాథ్ ఇంట్లోనూ లేడు. తను తన కారు డ్రైవింగ్ సీట్లోనే కూర్చుని ఉన్నాడు.
వెనుక నుంచి వాహనాల హారన్ల శబ్దాలు 'పాం, పాం అని వినిపిస్తున్నాయి. బెంజ్ సర్కిల్ సిగ్నల్ అప్పుడే పచ్చగా మారింది. పక్క సీట్లో ఉన్న మొబైల్ రింగ్ అవుతోంది భార్య సుమ కాల్ చేస్తోంది. ఆఫీస్ ఒత్తిడి, తీవ్రమైన అలసట వల్ల స్టీరింగ్పై తలపెట్టి కేవలం రెండు నిమిషాలు అలా కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఆ రెండు నిమిషాల్లో వచ్చిన ఆ భయానకమైన కల ఒక పీడకల మాత్రమే. అజయ్ వణుకుతున్న చేతులతో స్టీరింగ్ పట్టుకున్నాడు. సరిగ్గా అదే సమయంలో, కలలో జరిగినట్టే ఎడమవైపు సందులో నుంచి అదే పాత బజాజ్ స్కూటర్ కారు ముందుకు కట్ చేసి దూసుకొచ్చింది. స్కూటర్ వెనుక ఇనుప రాడ్ తగిలి కారు బంపర్పై చిన్న గీత పడింది. స్కూటర్ నడుపుతున్న అదే వృద్ధుడు రఘునాథ్ భయంతో స్కూటర్ ఆపి, చేతులు జోడించి అజయ్ వైపు చూశాడు. అజయ్ గుండెల్లో మెరుపు మెరిసింది. కలలో చూసిన ప్రతి దృశ్యం కళ్లముందు కదలాడింది. అతనిలో కోపం రగిలే బదులు, శరీరం ప్రశాంతంగా మారింది. కారు దిగిన అజయ్ ముఖంలో ఈసారి ఆవేశం లేదు ఎంతో అవగాహన, కృతజ్ఞత ఉన్నాయి. అతను ప్రశాంతంగా రఘునాథ్ దగ్గరకు వెళ్లాడు. రఘునాథ్ భయంతో, క్షమించండి సార్ హాస్పిటల్కు వెళ్లే తొందరలో ఉన్నాను, అన్నాడు.
అజయ్ ఒక్క క్షణం దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకున్నాడు. చేతులు జోడించి, పర్లేదు అంకుల్ కారు గీతను బాగు చేసుకోవచ్చు, ఏమీ ఇబ్బంది లేదు. మీరు జాగ్రత్తగా వెళ్లండి అని ఎంతో నెమ్మదిగా చెప్పాడు. రఘునాథ్ ఆశ్చర్యంతో, కృతజ్ఞతతో నమస్కరించి స్కూటర్ తీసుకుని వెళ్లిపోయాడు. అజయ్ కారులో వచ్చి కూర్చుని, ఫోన్ ఎత్తి సుమతో ఎంతో ప్రేమగా మాట్లాడాడు.
కారు అద్దం దించి చల్లని సాయంత్రపు గాలిని ఆస్వాదిస్తూ, అజయ్ తన చేతి గడియారాన్ని చూసుకున్నాడు. అతనికి జీవిత పరమార్థం అర్థమైంది.
కోపం అనేది కేవలం ఒక్క క్షణం పిచ్చి మాత్రమే. కానీ ఆ ఒక్క క్షణం ఆవేశం సర్వస్వాన్ని, సంబంధాలను, బంధాలను బూడిద చేయగలదు. ఎలాంటి కష్ట సమయాల్లోనైనా ఓపిక, సహనమే మనిషికి నిజమైన రక్షా కవచం. ఒక్క క్షణం ఓపిక వంద ఏళ్ల పశ్చాత్తాపం నుంచి మనిషిని కాపాడుతుంది.
