"આનંદ"..........

ફલક પર નજર અધીર
જરાક ‌
પંખ ફફડાવીને ઊડુ
પરંતુ
માળા ની આસક્તિ માં
પગ બંધાઈ ગયા
ખરેખરા

ખૂલે છે ,ખીલે છે કળી
રોજ
અંધારું વેઠીને ગજબ
ને
જોઈ પ્રકાશ પાગલતા
ઝાકળ મૃત્યુ ને
વંદે છે

સંકેલી લે છે કાચબો
પણ
ને માયા તારી ગજબ
ખેલ છે
મૃત્યુ પહેલાં નો
ને
જિંદગી જ્ન્મ પહેલાં

બરકત જરૂર મળશે
એના નેક કરમ ને
કારણ કે
હર શ્વાસ છે ‌
તસ્બીહ નો દાણો
જપતો નામ
વિશ્વાસ માં

રસ વિહીન મૌન પણ નકામું..
પછી શબ્દો ની મીઠી નજર

વાતો ને વળગાડી દીધી અને,
છેડો ના આવે, પામી ને ડગર.

ફક્ત ઊડવાની તમન્ના છે
બચ્ચાં ને અહીં
હા
માળખું માળા નું સ્વરૂપ
ક્યાં સુધી
બંધાઈ રહેવું અહીં

માસુમિયત ફૂલો ની
કરમાઈ ગઈ
ને
ઝાકળ ભીનાં
અહેસાસ ઉડ્યા છે
પતઝડનો મિજાજ
શાયદ બેશૂમાર છે

चुगते नहीं दाने
परिन्दे क्यू
शायद
खो दिया है विश्वास
अपने पन
का

રહેમત ભરી નજર છે
સ્વભાવિક
જિંદગી

જીવે છે હર એક પળને
ઈબાદત માં

તું સંબંધો માં તાંતણા નો
ધાગો ના સમજ
હું કપાસ નું જીંડવુ

મોતી ની પરખ છું
સ્વાતિ બિંદુ ની
ઉપજ