×

Read pure Be Pure....તમે મારી વાર્તા વિશેનો રીવ્યુ આપી શકો છો... mobile no - 9727868303 email ID - rahulmakwana29790@gmail.com

નમસ્કાર મિત્રો.

મારા દ્વારા લખાયેલ સૌ પ્રથમ નવલકથા "ધ ઊટી" (એક સસ્પેન્સ, થ્રિલર અને હોરર પ્રેમ કથા.) હવેથી માતૃભારતી પર હપ્તાવાર અપલોડ કરવામાં આવશે...જેની લિંક નીચે આપેલ છે.

1. ધ ઊટી ..ભાગ - 1

https://www.matrubharti.com/book/19868447/the-ooty-1

2. ધ ઊટી...ભાગ - 2

તારીખ 12/6/2019ના રોજ અપલોડ થશે.

3. ધ ઊટી...ભાગ - 3

તારીખ 19/6/2019ના રોજ અપલોડ થશે.


આ નવલકથા વાંચીને આપનો અભિપ્રાય કે રિવ્યુ ચોક્કસથી જણાવજો....

મકવાણા રાહુલ.એચ

Read More

“બેસ્ટ એમ્પ્લોયી ઓફ ધ યર”


  આખો હોલ તાળીઓના ગળગળાટથી ગુંજી ઉઠ્યો જ્યારે માઇક પર એન્કર બોલ્યા.


“આ વર્ષનો બેસ્ટ એમ્પ્લોય ઓફ ધ યર એવોર્ડના વિજેતા છે...મિ. અનિકેત રોય..”


  આ સાંભળી બીજા બધા કર્મચારીઓ તો ઠીક પરંતુ અનિકેતની ખુશીઓનો પણ કોઈ પાર ન રહ્યો, આથી આનિકેતે સહર્ષ લાગણી સાથે આ એવોર્ડનો સ્વીકાર કર્યો.


  બધા કર્મચારીઓ એ અનિકેતને આ એવોર્ડ મળવા બદલ શુભેચ્છાઓ પાઠવી.


  જ્યારે અનિકેત સાંજે ઘરે પરત ફર્યો ત્યારે તે અંદરથી ખુબ ખુશ હતો કે પોતાને “એમ્પ્લોયી ઓફ ધ યર” નો એવોર્ડ મળ્યો છે, પરંતુ તે જ્યારે ઘરે પહોંચ્યો તો તેનો દીકરો દિવ્યાંશ ઘરના હોલમાં રહેલ સોફામાં નારાજ થઈને મોઢું ચડાવીને બેઠો હતો. અનિકેતને જોઈને એ માત્ર એટલું જ બોલ્યો.


“પપ્પા ! આજે મારા શાળામાં પેરેન્ટ્સ મિટિંગ હતી, બધા જ વિદ્યાર્થીઓના પેરેન્ટ્સ આવ્યા હતાં, હું એક જ એવો અભાગી હતો કે મારા જ પેરેન્ટ્સ આ કાર્યક્રમમાં હાજર ન હતાં.”


 આ સાંભળી અનિકેટની ખુશી ભરેલ આંખોમાં દુઃખના આંસુઓ વહેવા લાગ્યાં, અને પોતાને મળેલ “બેસ્ટ એમ્પ્લોયી ઓફ ધ યર” નો એવોર્ડ અને પ્રમાણપત્ર એક માત્ર કાગળ જેવુ લાગી રહ્યું હતું.


 આનિકેતે વિચાર્યું કે પોતે બેસ્ટ કર્મચારી બનાવમાં તો સફળ રહ્યો, પરંતુ સફળ બનવાની ઘુન કે લગનીમાં એક સફળ પિતા બનવાનો મોકો ચુકી ગયો...જેનો અફસોસ તેને લાંબા સમય સુધી રહ્યો..


                       મકવાણા રાહુલ.એચ

                             “બે ધડક”

Read More

             ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……


                    મકવાણા રાહુલ.એચ

                          “રણકાર”



ન બાંધો મને સાંકળોનાં બંધનમાં,

મુક્તિનો ચાહક છું, હું


બાંધો મને પ્રેમના બંધનમાં…..


ન બનાવો મને કેદ બંધ એક ઓરડામાં,

ઉડવાનો ઉમંગ છે મને,

ઉડવા દો મને ઉચ્ચ ગગનમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં…….


ન દેખાડો મને સ્વાર્થી પ્રેમ,

સાચાં પ્રેમનો ભૂખ્યો છું હું,

ડૂબવા દો મને પ્રેમ તણા સાગરમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……


ન આપો મને સંગાથ ક્ષણિક,

જોઈએ મારે સંગાથ જીવનભરનો,

ઝંખવા દો મને જીવનભરનો સંગાથ,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……


ઝુકાવી દઈશ માથું મારું, સાચા પ્રેમમાં,

ગમતી નથી નફરત મને કોઈની,

કરી છૂટીશ મારાથી બનતું સાચી પ્રિતમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……



                    મકવાણા રાહુલ.એચ

                          “રણકાર”

Read More

Wish you Happy Inter National Nurses Day.



     Dedicated to all My Beloved Nursing Family and My teachers and professor, My family, My Friends, and all who always inspired Me to Join this Nobel Nursing Service and profession, in which each and every nurse work not only hand(skill) but also work with heart (emotion) and head (thinking).



કરતી રહી સેવા તે……..



કરતી રહી સેવા એ નિઃસ્વાર્થ ભાવે, મનમાં ઘણાં બધાં ઉમંગ લઈને…..!

આપતી રહી હળવું સ્મિત બધાંને, મનમાં લાખો દુઃખ હોવા   છતાંય....!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને


કરતી રહી તે સેવા ચાકરી દરિદ્ર નારાયણની, પુરેપુરા પ્રયત્નોથી,

હતી એક જ આશા તેને કે, મળે આશીર્વાદ એ દરિદ્ર નારાયણના,


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને.


હજારો દુઃખ હોવા છતાંય મનમાં, હજારો દુઃખ હોવા છતાંય મનમાં……!

કદી ના થવાં દીધાં દુઃખી પોતાના દરિદ્ર નારાયણને ક્યારેય….!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને


સહી લીધું ઘણું બધું પોતાનાં દર્દી માટે, સહી લીધું ઘણુંબધું પોતાના દર્દી માટે…..!

પરંતુ વાત જ્યારે આવી દર્દી સાથેનાં અન્યાયની ત્યારે લડી લીધું આખા જગ સામે....!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને


આપ્યો ઘણોય સમય પોતાના દર્દી માટે તેણે, આપ્યો ઘણોય સમય પોતાનાં દર્દી માટે તેણે…!

ભૂખ્યા તરસ્યા રાખી પોતાનાં સગાં સંતાનો ને…..!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને.


હતી નહીં એ કોઈ અજાયબી થી કમ, હતી નહીં એ કોઈ અજાયબીથી કમ…..!

કારણ કે વિજ્ઞાન અને કલાનો સુભગ સમન્વય હતો તેનામાં…..!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને,


દુઃખ દૂર કરતી રહી એ પોતાના દર્દીઓના, દુઃખ દૂર કરતી રહી એ પોતાના દર્દીઓના…..!

એમાં ક્યાંક એ પોતાના પણ દુઃખ વિસરી જતી એ…..!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને,



જાણે છે  “રણકાર” ખુબજ જોખમ હોય છે, આ વ્યવસાયમાં…..!

છતાંય પોતાનાં દર્દીઓ માટે સમર્પિત છે, આ એક નહીં આવા લાખો ખોળિયા…..!


કરતી રહી સેવા તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે,મનમાં ઘણાબધાં ઉમંગ લઈને……!



                       મકવાણા રાહુલ.એચ

                              “રણકાર”

Read More

ઊંઘ….


 નિશાંત આજે થોડીક દોડાદોડીમાં હતો, કારણ કે તેના ઘરે આજે એ.સી લગાવવાનું હતું, આકરી ગરમીને લીધે નિશાંતને ઊંઘ નહોતી આવી રહી.


 એક અઠવાડિયા બાદ પણ આ જ પરિસ્થિતિ રહી, પોતાના રૂમમાં એ.સી લગાવવા છતાંપણ તેને ઊંઘ નહોતી જ આવતી,

આથી તેણે મનોચિકિત્સકને કન્સલ્ટ કરાવવા માટે વિચાર્યું, આથી બીજ જ દિવસે સવારના 9 કલાકની આસપાસ તે શહેરનાં નામાંકિત મનોચિકિત્સકની વેદાંત હોસ્પિટલે પહોંચી ગયો, જે બીજા માળે આવેલ હતી, અને સીડીઓ ચડીને હોસ્પિટલમાં જવા માટેનો રસ્તો હતો.


  જેવો નિશાંત હોસ્પિટલની સીડીઓ ચડવા લાગ્યો, એવામાં એનું ધ્યાન એ કોમ્પ્લેક્સની નીચે રહેલ દુકાનની બહારની તરફ એક ભિખારી ઘસઘસાટ ઊંઘતો હતો, આ જોઈ નિશાંતને એકદમ નવાઈ લાગી, એમાંપણ તેણે જોયું કે એ ભીખારીએ ફાટેલ ચાદર ઓઢેલ હતી, માથાનાં ભાગે એક ઈંટ રાખેલ હતી, જેનો તેણે તકિયા તરીકે ઉપયોગ કરેલ હતો.


  આથી નિશાંત થોડીક ક્ષણો માટે થંભી ગયો, અને વિચારવા લાગ્યો કે મારી પાસે તો ઊંઘવા માટે વેલ વેન્ટિલેટેડ રૂમ, ગાદલાં, કુણા ગાલીચા,એ.સી આ બધું હોવાછતાં પણ ઊંઘ નથી આવતી. જ્યારે આ ભિખારી પાસે મારી જેવી કોઈ સવલત ન હોવા છતાંપણ શાંતિથી ઘસઘસાટ ઊંઘે છે.


  હવે નિશાંતને સમજાય ગયું કે દિવસમાં એવું એક કામ કરવું કે જેના લીધે રાત્રે શાંતિથી ઊંઘ આવી શકે, કોઈને દુઃખ કે ઠેસ પહોંચાડવી નહી.

Read More

ભૂખ


  એક 10 વર્ષનો ગરીબ બાળક આકરા તડકામાં પોતાની 7 મહિનાની બહેનને તેડીને નાસીપાસ થતો થતો હોસ્પિટલમાં આવ્યો, ચહેરા પર ચિંતાઓની લકીરો સ્પષ્ટપણે દેખાય રહી હતી, જે તેનો પોતાની બહેન પ્રત્યેના અનહદ પ્રેમની ચાડી ખાય રહી હતી, આ બાળકને જોતા એવું પ્રતીત થઈ રહ્યુ હતુ કે આ દુનિયામાં તેની બહેન સિવાય કોઈ પોતાનું નહી હોય, પોતે અનાથ હશે.


  આ નાની બાળકીનો રડવાના અવાજને કારણે હોસ્પિટલમાં બેસેલા બધા જ દર્દીઓ અને તેના સબંધીઓનું ધ્યાન પેલા ભાઈ-બહેન પર પડ્યું, આથી બધાએ માનવતા ખાતર તેને પહેલા ડોકટર પાસે જવા દીધો.


  ડોકટર પાસે જઈને તેણે કહ્યું કે, “મેડમ ! જુઓને મારી લાડલી બહેન તાવને લીધે છેલ્લા બે કલાકથી સતત રડયા કરે છે. આથી ડૉ. સેજલે તેની વ્યવસ્થિત તપાસ કરી, અને તપાસ કર્યા બાદ આંખમાં આંસુ સાથે ડૉ. સેજલ એટલું જ બોલ્યા કે…


“બેટા ! તારી લાડલી બહેનને તાવ નથી આવ્યો, પરંતુ તે ભૂખ લાગવાને લીધે રડી રહી છે..”


  આ બાજુ ડૉ. સેજલની આંખમાં દયાભાવ દેખાય રહ્યો હતો જ્યારે પેલા બાળકની આંખમાં પોતાની બહેન પ્રત્યેનો પ્રેમ અને લાચારી ટપકી રહી હતી.


“ફરતો રહ્યો એ નાદાન, અખાગામમાં પોતાની બહેનને લઈને,


થયું એને કે તાવ આવ્યો હશે, એટલે રડતી હશે તેની લાડકી બહેન,


પરંતુ કારણ તાવ નહીં પણ ભૂખ હતી….”

Read More

વાસી રોટલી..


  રાજેશ સવારના 10 કલાકની આસપાસ પોતાના વિસ્તારની બહાર નીકળતા જ જે સીટી બસ સ્ટેશનનું સ્ટેન્ડ આવે ત્યાં ઉભો રહીને પોતાની ઓફિસ તરફ જતી બસની રાહ જોવા લાગ્યો.


  એવામાં એક ભિખારી આવ્યો, જેના કપડાં એકદમ મેલા અને ફાટેલાં હતાં, વાળ વિખાયેલા હતાં, આંખોમાં લાચારી હતી, અને એક ફાટેલી થેલી હાથમાં લઈને તે પેલા સીટી બસ સ્ટેશનની નજીક આવ્યો.

 

  સીટી બસ સ્ટેશનની નજીક આવી ત્યાં સરકાર દ્વારા મુકેલ કચરા પેટી નજીક ગયો, કચરા પેટી છલોછલ ભરાય ગઈ હતી આથી બધા શિક્ષિત કહેવાતા લોકો કચરા પેટીની બહાર કચરો નાખી - નાખીને જતાં રહેતા હતાં, એવાંમાં આ ભીખારીને આ કચરા પેટીની પાસે પડેલ એંઠવાડ માંથી એક રોટલી મળી, અને તે રોટલી ખાવા લાગ્યો, આથી રાજેશે પેલા ભિખારીને પૂછ્યું…


“તમે કેમ આ રોટલી ખાવ છો?”


   ત્યારે ભીખારીએ જે જવાબ આપ્યો તેના દરેક શબ્દો રાજેશના હૃદયને વીંધીને આરપાર નીકળી ગયાં.


“સાહેબ ! આ રોટલી કદાચ બે દિવસ વાસી હતી, જ્યારે મને ત્રણ દિવસથી ભૂખ લાગી છે, મારી ભૂખ કરતાં આ રોટલી તાજી છે, એટલે હું આ રોટલી ખાવ છું.”


  વ્યક્તિ પરિસ્થિતિ સાથે કઈ હદ સુધી એડજસ્ટ કરી શકે છે, તેનું ઉદાહરણ રાજેશે આજે પોતાની આંખો દ્વારા જોયું, ત્યારબાદ રાજેશ તે ભિખારીને નજીક રહેલ નાસ્તાની દુકાને લઈ ગયો અને તેને ભર પેટ નાસ્તો કરાવ્યો.

Read More

             ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……

                    મકવાણા રાહુલ.એચ

                          “રણકાર”



ન બાંધો મને સાંકળોનાં બંધનમાં,

મુક્તિનો ચાહક છું, હું


બાંધો મને પ્રેમના બંધનમાં…..


ન બનાવો મને કેદ બંધ એક ઓરડામાં,

ઉડવાનો ઉમંગ છે મને,

ઉડવા દો મને ઉચ્ચ ગગનમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં…….


ન દેખાડો મને સ્વાર્થી પ્રેમ,

સાચાં પ્રેમનો ભૂખ્યો છું હું,

ડૂબવા દો મને પ્રેમ તણા સાગરમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……


ન આપો મને સંગાથ ક્ષણિક,

જોઈએ મારે સંગાથ જીવનભરનો,

ઝંખવા દો મને જીવનભરનો સંગાથ,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……


ઝુકાવી દઈશ માથું મારું, સાચા પ્રેમમાં,

ગમતી નથી નફરત મને કોઈની,

કરી છૂટીશ મારાથી બનતું સાચી પ્રિતમાં,


ન બાંધો મને સાંકળોના બંધનમાં……



                    મકવાણા રાહુલ.એચ

                          “રણકાર”

Read More

નથી રહેતો એ સિંહ સાથે છતાં પણ એ ક્રૂર છે...

નથી રહેતો એ અજગર સાથે છતાં પણ એ ઝેરીલો છે...

નથી રહેતો એ શિયાળ સાથે છતાં પણ એ ચાલાક છે....

પરંતુ

રહે છે એ કાળા માથાનો માનવી કૂતરા સાથે છતાં પણ વફાદાર નથી.

મકવાણા રાહુલ.એચ
રણકાર

Read More

નીકળ્યો હતો હું સુખની શોધમાં,

હજારો ઉમંગો લઈને મનમાં,

લાગી એક ઠેસ પગમાં, એ જોઈને હું રડવા લાગ્યો.

હતો દુખાવો અસહ્ય મારા માટે,

આવ્યો એક અપંગ વ્યક્તિ મારી પાસે, મદદની એક આશા સાથે,

જોઈ તેને ભુલાઈ ગયું મારું દર્દ,

મારે તો બને પગ છે, પરંતુ પેલા અપંગ વ્યક્તિનું શું વાંક....?

સમજાય ગયુ મને એ કે જો સુખ જોઈતું હોય, તો પહેલા દર્દ વેઠવું પડે.

નથી સુખ આપણી આસપાસ, પરંતુ સુખ હોય છે માત્રને માત્ર આપણા અંતરમાં.

બાકી તો છે જેની પાસે સુવા માટે આલીશાન પલંગ એ પણ તરસે છે ઊંઘ માટે....!

જ્યારે બીજી બાજુએ એક વ્યક્તિ રોડના કિનારે ફૂટપાથ પર, ઈંટોનું ઓશીકું બનાવીને ઊંધે છે ઘસઘસાટ......!

નીકળ્યો હતો હું સુખની શોધમાં,
સમજાય ગયું 'રણકાર' ને સુખ છે પોતાના જ અંતરમાં"

મકવાણા રાહુલ.એચ
(રણકાર)

Read More