Hey, I am reading on Matrubharti!

અધૂરી કંઈક ઈચ્છાના લબાચા વેચવા કાઢ્યા,
અમે ધીરજનાં ફળ કાચાં ને કાચાં વેચવા કાઢ્યાં.

રહસ્યો ગાલની આ લાલિમાના રાખવા અકબંધ,
બધા ભીતરના સણસણતા તમાચા વેચવા કાઢ્યા.

ખીચોખીચ ખોરડામાં ચોતરફ ખડકીને ખાલીપો,
પછી ધીરે - ધીરે ખૂણા ને ખાંચા વેચવા કાઢ્યા.

ફટકિયાંની બજારોમાં અમારી રાંક આંખોએ,
જતનથી સાચવેલાં મોતી સાચાં વેચવા કાઢ્યાં.

બચ્યું પાસે નહીં જ્યારે કશું પણ વેચવાલાયક,
સ્વયંને કર્મણા, મનસા ને વાચા વેચવા કાઢ્યા.

- બાબુલાલ ચાવડા 'આતુર'

Read More

૧)
જેમને પૂરો પરિચય છે જ નહિ,
એમણે મશહૂર રાખ્યો છે મને.

૨)
હું મને ના ઓળખું ને એ ક્ષણોમાં પણ 'જિગર',
મેં મને જાણ્યા કર્યાનો ભ્રમ સતત પોષ્યા કર્યો.

૩)
એ દૃશ્ય આ પળે પણ છે એટલું જ અક્સીર,
એનું સ્મરણ થયું ને બંદાને ધ્યાન લાગ્યું.

૪)
જૂના શરાબ જેમ જ ચડશે સવાર કાલે,
એવા ખયાલમાં બસ ઢીંચ્યા કરી છે રાતો.

૫)
એક પળનું સત્ય બીજી પળે ધ્વસ્ત જોઈને,
મારી સમજ હવે મને બહુ ટોકતી નથી.

૬)
એવું નથી હમેશ ઉજાગર એ થાય છે,
એવા ઘણાં છે સત્ય જે મારા સુધી રહ્યા.

૭)
એ વાતે મુક્તિ એને આપી હશે શ્રીરામે,
માથાં તો દસ હતા પણ એક જ હતો ચહેરો.

૮)
મારાથી મારું કેટલું અંતર ખબર પડે,
ઢસડે છે એમ એ હવે મારા તરફ મને.

૯)
જડતી નથી બધાને સ્મરણની અનંતતા,
આવી અભાનતાનો ન કોઈ ઇલાજ હો.

૧૦)
તને બસ એ જ કહેવું છે કે બહુ નાજુક સ્થિતિમાં છું,
તને કહેતો નથી કે તું મને સંભાળવા આવે.

૧૧)
તારા ઉપર શંકા જઈ શકતી નથી કોઈ રીતે,
છેવટે મારા ઉપરથી ઊઠી ગઈ શ્રદ્ધા મને.

૧૨)
શ્રદ્ધા હશે નહીં તો જરૂરત નહીં રહે,
શ્રદ્ધા હશે તો સાચવી લેવાનો શામળો.

૧૩)
કશું બોલ્યા વિના આપી દઉં છું સ્મિત આછેરું,
જગતની માનસિકતા પર કરું છું વ્યંગ આ રીતે.

૧૪)
આવીને ખાનગીમાં આપી ગયા સમર્થન,
'શાબાશ' બોલતાં જે જાહેરમાં ડરે છે.

૧૫)
પુસ્તકો લઈ રોજ એ શોધે જવાબ,
જિંદગી પૂછે સિલેબસ બહારનું.

Happy birthday
Jigar Faradiwala
17/11/2019

Read More

બદને

મોગરાની મહેક વળગી છે એના બદને,
શું ઉપવનમાં વળગીને આવ્યાં છે મોગરાના બદને ?

હાથની વેલ જ્યા લપેટાઈ મારા બદને,
પ્રસરી મહેક મોગરાની મારાય આખા બદને.

શીતળ ચાંદની ઘેરી વળી ચોગમ ધરાને,
બહેંકી ગયો જ્યાં થયો એ કોમળ સ્પર્શ બદને.

ગૂંજન કરતાં ભમરા ને ટમટમતાં આગિયા,
પ્રેમરસ છવાયો એમ કંઈક અમારા આ બદને.

અસર છે એના સ્પર્શની કે પ્રકૃતિની 'નિર'?
અંગેઅંગ રંગ છવાયો નવીન કંઈક આ બદને.

- નિરત જોષી ' નિર '

Read More

એક ગઝલ...

ધોમધખતા તાપ વચ્ચે હાશનું જળ થઈ જવું,
સૂર્યને ઢાંકીને ચાલે, એવું વાદળ થઈ જવું.

માન્યું કે, જોખમ ઘસરકાનું છે એમાં, ને છતાં,
સત્યને લઈ ભીડ વચ્ચે સ્હેજ આગળ થઈ જવું.

કો’ક દિ’ કોઈ મળે જો થઈને લેખણ, તો પછી,
આપણે ફરફરતો એવો કોરો કાગળ થઈ જવું.

સાવ નીરસ થઈને ધીરેથી હું વ્હેતો હોઉં... ને,
બસ, નિહાળી તમને મારું તો ‘ઉતાવળ’ થઈ જવું.
~Saket Dave... :)

Read More

પ્રથમ મેં કરેલી દુઆ યાદ આવી
પછી તેં દીધેલી સજા યાદ આવી

ન ખંડિત થવા દીધું એકાંત મારું
મને જિંદગીની કૃપા યાદ આવી

અકારણ સતત જોઈને હસવું તારું
પરીની કોઈ વારતા યાદ આવી

ફરી આજ કંપારી છૂટી છે અમને
ફરી આજ એની દયા યાદ આવી

ડૂબે કોઈ હોડી તો એ શોક પાળે
કિનારાની કોને વ્યથા યાદ આવી ?

હસ્યો છું અમસ્તું,ન ચિંતા કરો કૈં
અમસ્તી જ એની જરા યાદ આવી

-હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ

Read More

ન ચર્ચા, ન ચોવટ, ન વાતો કરી છે
નીરવ મૌનની એ ક્ષણો આકરી છે.

ન અફવા, ન બણગા, ન ખોટું કહીશું
જરા સત્ય બોલ્યું, જુબાં પણ ડરી છે.

ન દિવસે, ન માસે, ન વર્ષે મળી તું
ફકત તું મળે એ ક્ષણો કરગરી છે.

ન વર્ષા, ન ઝરમર, ન ફોરાં, કશું ના
છતાં આભમાં સપ્ત રંગી પરી છે.

ન શબ્દો, ન છંદો, ન શેરો સમજતા
તમારી કૃપા કાવ્ય થૈ અવતરી છે.

– વિનોદ માણેક ‘ચાતક’

Read More

એકદમ અંધારપટની વાત માંડીને કરું
ને પછી ધીરેથી તારા નામનો દીવો ધરું.

આંગળી લઈ જાય ત્યાં ચાલ્યા જવું, પકડી કલમ
જે કર્યું ખોટું બધું કંઈ એ ય થઈ જાશે ખરું.

કેટલા ખાબોચિયામાં દરવખત ડુબ્યા પછી,
એમ કે પહોંચી જવાશે, લાવ ને દરિયો તરું.

સ્પર્શની વહેતી નદીને રોકવા મથતો રહુ ,
ટેરવે તોફાન ફંફોસી અને પાછો ફરું.

રક્તથી ચાલે હૃદય પણ એટલું પૂરતું નથી,
લાવ ધમનીમાં હવે ચિક્કાર હું શાહી ભરું.

– ગુંજન ગાંધી
Gunjan Gandhi

Read More

કાવ્ય સૃષ્ટિ ના તારક

ધૂની માંડલિયા

શબ્દ જ્યારે પણ સમજણો થાય છે,
અર્થ ત્યારે કંકુવરણો થાય છે.

આમ હળવું ફૂલ છે, તારું સ્મરણ;
આમ રાતે બોજ બમણો થાય છે.

આંસુઓથી એ સતત ભીંજાય છે,
પ્રેમપંથ એથી લપસણો થાય છે.

આ સવારો, સાંજ, પછી રાત પણ,
તું ય કાં સૂરજ, બટકણો થાય છે ?

રોજ નમણું રૂપ સામે જોઈને,
જો અરીસો પણ આ નમણો થાય છે.

- ધૂની માંડલિયા

Read More

બાલદિન મુબારક .......

.........કૈલાસ પંડિતને સલામ..

"બચપણ"

ઘરની સઘળી વસ્તુ મરી ગઇ
બહુ સુના છે ઘરના ખૂણા
શાંત ઉભા છે દ્વારના પડદા
બંધ પડ્યા છે મેજના ખાના
રોઇ રહ્યા છે સઘળા રમકડા

સ્વચ્છ પડેલી ભીંતો ઘરની, લાગે જાણે વિધવા થઇ ગઇ
બિસ્તર કેરી ચાદર જાણે, બાળ વિહોણી માતા થઇ ગઇ

આખો દિ’ ઘર આખા ને બસ માથે લઇ ને ફરતો’તો
વસ્તુ ઘરની ઉલટી-સીધી, અમથો અમથો કરતો’તો
પેન લખોટી ચાકના ટુકડા ખિસ્સામાહેં ભરતો’તો
જુના પત્તા રેલ ટિકિટને મમતાથી સંઘરતો’તો

કોઇ દિ’ મેં શોધી નો’તી, તો યે ખુશીઓ મળતી’તી
લાદી ઉપર સૂતો તો ને આંખો મારી ઢળતી’તી
મારી વાતો દુનિયા આખી મમતાથી સાંભળતી’તી

ખળખળ વહેતા ઠંડા જળમાં છબછબિયાં મેં કિધા’તા
મારા કપડા મારા હાથે ભીંજવી મેં તો લીધા’તા
સાગર કેરા ખારા પાણી કંઇક વખત મેં પીધા’તા
કોણે આવા સુંદર દિવસો બચપણ માંહે દિઘા’તા

સૂના થયેલા ખૂણા સામે વિહ્વળ થઇને નીરખું છું
શાંત ઉભેલા પડદાને હું મારા ફરતે વીટું છું
ઘરની સઘળી ભીતોંને હું હળવેથી પંપાળું છું
ખોવાયેલા વર્ષોને હું મારા ઘરમાં શોધું છું

ક્યાં ખોવાયું બચપણ મારું ક્યાંકથી શોધી કાઢો
મીઠા મીઠા સપનાઓની દુનિયા પાછી લાવો
મોટર બંગલા લઇલો મારા, લઇલો વૈભવ પાછો
પેન લખોટી ચાકના ટુકડા મુજને પાછા આપો....

Read More

ધરીલે ધ્યાન તો ઠાકરને આવું પડે.
સામેથી હાથ પકડી ઉગારી લેવું પડે.

જાત ઉપર વિશ્વાસ રાખી ચાલવું પડે.
તેનામાં તરબતર થઈ દુનિયા છોડવી પડે.

દિલ જીતવા સાચુ કસોટીપત્ર લખવું પડે.
ભૂખ્યા તરસ્યા રાત ઉજાગરા કરવા પડે.

ખોટું પુષ્પો નહીં સાચું ગુલાબ આપવા.
લાગે કંટક તો લોહી જાણ થવું પડે.

ખોટા ખેલ નહીં સાચી અગ્નિ પરીક્ષા આપો તો.
અઝીઝને પણ ધ્રુવ તારો બનાવો પડે... !!!?.

ભાટી એન અઝીઝ
14/11/2019

Read More