હુ પ્રથમ ગુજરાતી છું. અને ગુજરાતના ગાંધીનગર જીલ્લાના દહેગામ તાલુકાના નાંદોલ ગામનો વતની છું.અને ગુજરાતી વિષયથી એમ.એ સુધીનો અભ્યાસ કરેલ છે. મારો પોતાનો જ નાના પાયાનો એગ્રીક્લચરનો વ્યવસાય કરી રહ્યો છું. હું પરણીત છું. એક સરસ મઝાની આઠ વર્ષની દિકરી પણ છે. અમે અમારી નાની દુનિયામાં ખુબ ખુશ છીએ. લી....આપનો અનજાન દોસ્ત રીન્કુ પંચાલ.

જે ઉપર છે એ ઠઠારો સંક્રમિત છે,
આપણી વાણી, વિચારો સંક્રમિત છે.

કૈંક લોકોની બુરી નજરો અડી ગઈ,
સૃષ્ટિનો સુંદર નજારો સંક્રમિત છે.

બીક લાગે છે નશીલા જામ પીતાં,
એની આંખોનો ઈશારો સંક્રમિત છે.

વાઈરસ છે લોભ ,લાલચ ને ભ્રષ્ટાચાર,
એક બે નહિ પણ હજારો સંક્રમિત છે.

તાજગીની વાત ક્યાંથી લાવું મનમાં,
ફૂલ ,ખુશ્બુ ને બહારો સંક્રમિત છે.

હિન્દુ મુસ્લિમનો લગાવ્યો રોગ કોણે?
માનવીમાં ભાઈચારો સંક્રમિત છે.

ક્યાં જવું તાજી હવા ખાવા બતાવો,
ધરતી 'સાગર' ને કિનારો સંક્રમિત છે.
રાકેશ સગર 'સાગર' વડોદરા

Read More

મોતી સમું જો છીપથી ચમકી શકાયું હોત તો,
દરિયા કિનારે મોજથી રઝળી શકાયું હોત તો?

નવ વર્ષની શુભકામનાઓ કામ લાગી, માનતે,
આનંદથી આખું વરસ ઉજવી શકાયું હોત તો.

તરછોડવાની સાવ ઓછી થઈ જતે સંભાવના,
હિમ્મત કરીને બાવડું પકડી શકાયું હોત તો.

કારણ વગર ચાલ્યા કર્યું એ ટાળવું સહેલું હતું,
ખોટી દિશા સમજાય ત્યાં અટકી શકાયું હોત તો.

ના કૂતરાની જેમ હાંફ્યો હોત આખી જિંદગી,
શું જોઇતું'તું એ જ બસ સમજી શકાયું હોત તો.

~~ હેમાંગ નાયક ~~

Read More

આજની રચના "નદી" જો ગમે તો કહો હા.

દોડી દોડી આવે, પ્રેમ પાલવ પાથરે તે નદી,
દરિયો દડી દડી આવે, તેને કેમ કે'વાય નદી.

પર્વત પુત્રીનો પ્રેમ પાવક, સાગરનું સોણલુ,
મન એવું ઘુઘવતું, જલ્દી મળવા આવે નદી.

જો દરિયો દિલાવર, તો શરણાગત છે નદી,
ભરતી ને ઓટ આવે, કદી ઓટ ન કરે નદી.

મલકનો, મબલખ મળ્યો, માનવ મેરા'મણ,
કેમ પરખવો, કોણ દરિયો, કોણ વે'તી નદી?

લાવ તારા હાથમાં, નદીનું ગીત લખી દઉં,
શાંત સૂરમાં, ઝાંઝર રણકારથી ગાય તે નદી.

'સ્વજન' શ્યામ તારો સાગર, ને હું વે'તી નદી,
'હું'ના ડુંગરે બેઠી, તોયે હું શરણે સરતી નદી.

ભાગવત વક્તા યોગેશભાઇ 'સ્વજન'

Read More

બાક્સ દિવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવો પેટાવ્યો છે

કોડિયાં જોઈને સહુ રાજીના રેડ પછે રૂની બનાવી છે વાટ
પછે કોડિયામાં તેલ પૂર્યું તિયાં કોડિયામાં પડી ગઈ ફાંટ
બાક્સ દિવાસળીમાં અંધારું બેઠું નથી ચકમકમાં તણખા
આંગળિયું કાપીને ગીરવે મૂકી હજી ટટ્ટાર કરોડરજ્જુના મણકા

બાક્સ દિવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવો પેટાવ્યો છે

દીવાની જ્યોત કોઈ જુએ નહિ સહુ કોડિયાના રંગો વખાણે
માટી જોયા કરે છે માટીને નહીં અજવાળાને કોઈ જાણે

બાક્સ દીવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવી પેટાવ્યો છે

આંગળી વિના મેં તો રંગોને જોયા છે મેઘધનુષ મારી રંગોળી
રંગોના લોહિયાળ રમખાણો થાય એમાં ધજા ફરકે છે મારી ધોળી

બાક્સ દિવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવો પેટાવ્યો છે

વેદનાનો વેદ મારા લોહીમાં ફરે નથી બત્રીસ કોઠે મેં મૂક્યા દીવા
દરિયામાં ઓગળીને પાણી થઇ ગ્યા નથી પાછા ફર્યા એ મરજીવા

બાકસ દીવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવો પેટાવ્યો છે

ઠૂઠાની પાસે કોઈ તબલા મૂકીને કહે તાલ કહરવા વગાડ
વાંસળીને કુવારી ફૂક મળી જાય તો ઉઘડે ઉજાસના કમાડ

બાકસ દીવાસળીને ચૂલામાં નાખ
મેં તો ફૂંક મારી દીવો પેટાવ્યો છે.

અનિલ રમાનાથ

Read More

સાલ મુબારક, પ્રભુ !
આજે ઘરમાં હું સૌથી પહેલાં ઉભો થઈને,
સૌથી પહેલાં નાહી ધોઈને,
સૌથી પહેલાં તમને,
સાલ મુબારક કહેવા આવ્યો છું !

ટીચર કહેતાં નવાં વર્ષે,
નવી પ્રતિજ્ઞા લેવી જોઈએ !
માતા-પિતાને વંદન કરવાં જોઈએ,
ને શક્ય હોય તો રોજ કરવાં જોઈએ !

તેઓ એમ પણ કહેતાં હતાં કે,
તમે પ્રભુ પાસે બીજા કાજે અગર માંગો તો,
પ્રભુ સૌથી પહેલાં તમારું જ સાંભળે છે !
તો મારે આપ કને,
મારા દોસ્ત મનિયા માટે માંગવું છે !

હું અને મનિયો સાથે ભણિયે,
પણ મનિયો ઓશિયાળો ફરે,
હું પૂછું તો કંઈ કહે નહીં પણ,
એની દશા લઘરવઘર હોય !

બીજા દોસ્તાર કહે એને બાપ નથી,
અને મા પણ ખાટલે પડી છે,
એનું ઘર શહેરનાં પેલાં કેનાલનાં નાકે છે,
જ્યાં દીવાલ,નેતાઓનાં પોસ્ટરની,
અને ઘરવખરીમાં 'ગરીબી' છે !

મા એની,
શહેરનાં તોતિંગ ફ્લેટમાં વસતાં,
અમીરોનાં ઘરે વાસણ કચરો કરે,
મનિયો છાપું નાંખે, કચરો વીણે,
મોટા બાંધકામોમાં ઈંટો પણ ઉપાડે !

હું પણ કાંઈ ,
મોટાં ફ્લેટ કે બંગલાવાળાઓ જેવો અમીર નથી !
પણ મારું ઘર પાક્કું ,
ને મનિયાની અને મારી દોસ્તી પણ પાક્કી !

એ શાળાએ ન આવે તો હું સમજી જઉં કે,
ફરીવાર મા એની બિમાર છે,
એ લંચબૉક્સ ન લાવે,
ને અમારી સરકારી શાળાનું મધ્યાહન ભોજન ખાય,
હું મારું ખવડાવું તો એને બહું ભાવે !

હું એને મારાં કપડાં આપું ને,
તો એ લેતાં બહું અચકાય,
એની ઈમાનદારી પણ જબરી,
કહે મહેનત વગરનું ન લેવાય !

આટલાં વર્ષ તો મેં આને સાચવ્યો,
પણ હવે નહીં સચવાય !
ઘરમાં હવે ,
મને મોટી શાળાએ મૂકવાની વાત ચાલે છે,
મનિયો હવે મને નહીં મળે ,
તો એને કોણ સાચવશે ?

મારી મા કહે ,
'જેનું કોઈ ના હોય એનો ભગવાન હોય છે'.
તો આ બેસતાં વર્ષે મારી તને સ્પેશિયલ પ્રાર્થના,
કે મનિયાને,
'મસ્ત દફતર, નવાં કપડાં, ઘરે રોજ ખાવાનું,
અને એનું ધ્યાન રાખે એવો મસ્ત એક દોસ્તાર દેજે !'

'એની માને બહુ બિમાર ના પાડીશ,
ને ઘરમાં સુખ શાંતિ કરજે,
અને મનિયાના ચહેરે મસ્ત મુસ્કાન દેજે !'

મારી મમ્મી કહે 'મનિયા જેવાં તો બહુ છે,
કેટકેટલાને માટે પ્રાર્થના કરીશ ?'
પણ મને તો મનમાં એમ થાય કે,
જેટલાંની થાય એટલાની કે પછી બધાની કરું,

કે,'હે પ્રભુ ! દરેક મનિયાઓની મદદ કરજે...!
ને મદદ ન થાય તો કંઈ નહીં પણ,
દરેક મનિયાને મારા જેવો એક દોસ્તાર તો દેજે જ !'

- વિશાલ દંતાણી

Read More

જે દિવાળીમાં વરસ જેવું વરસ કૈં છે જ નહિ,
એ દિવાળીને ઉજવવાનો અરથ કૈં છે જ નહિ !

તું કહે છે કે બહુ અઘરો વિષય છે પ્રેમનો,
હું કહું છું : પ્રેમ જેવું તો સરળ કૈં છે જ નહિ !

એને મન થાશે ને બસ ત્યારે સજા દેશે તને,
એના હિસાબો મહીં અહીંયા તરત કૈં છે જ નહિ.

તુંય સુંદર, હુંય સુંદર, બેઉ ગમતાં બેઉને,
આપણામાં આમ જુઓ તો ફરક કૈં છે જ નહિ !

એણે સામે ચાલીને દર્શન કરાવ્યા આજ તો !
આજની મારા તરફથી તો અરજ કૈં છે જ નહિ.

આપણે મનમાં કલર રંગોળીનાં ધારો 'નિનાદ',
આ દિવાળીમાં કલર જેવાં કલર કૈં છે જ નહિ.

- નિનાદ અધ્યારુ

Read More

છાતીમાં ધગધગતી આગ લઈ ક્યાં સુધી ફરશો તમે.?
શ્વેત વસ્ત્રોમાં ગદ્દારીનો દાગ લઈ ક્યાં સુધી ફરશો તમે.?

જાહેર થઈ જશે હકીકત આજ નહિ તો કાલ તમારી ,
લાગણીના છાબડામાં નાગ લઈ ક્યાં સુધી ફરશો તમે.?

kis S Na પ્રણવ ઝાખર

Read More

હવે પોતાની મર્યાદા વળોટી આવવું પડશે;
જળાશયમાં ડૂબીને સાવ કોરાં લાગવું પડશે.

પરિચય માટે ક્યારેય્ નામ કેવળ કામ નહીં આવે;
જરા દરિયાને ઓળખવા ટીપાંને ચાખવું પડશે.

પ્રવાસી આભના છો તો હજી ડર શાનો છે મનમાં!
તમારે પાંખ ફેલાવીને વાદળ કાપવું પડશે.

સંબંધોનાં ફૂલોને સહેજ હસતાં રાખવા માટે;
ભરોસા નામનાં કૂંડામાં ખાતર નાખવું પડશે.

જગતના હર ખૂણામાં હું ફરું છું એટલે કહું છું;
હવે ડગલે ને પગલે સાચવીને ચાલવું પડશે.

જમાનો સહેજ બદલાયો, તમારી દૃષ્ટિ પણ બદલો;
હવે પાણીને જોઈ પાત્રને આકારવું પડશે.

વિધિના લેખ જોયા, કર્મનું ફળ પણ અમે જોયું;
હવે તો બેઉની વચ્ચેનું અંતર માપવું પડશે.

‘પથિક’, સમજી શક્યો એથી જીવ્યો તું સાદગીપૂર્વક;
જગત માટે જીવન તારે હવે શણગારવું પડશે.

- જૈમિન ઠક્કર "પથિક"

Read More

શહેર ચાલ્યો સ્વમાન વેચીને,
ગામડાનું મકાન વેચીને.

દાલ -રોટી કમાય છે નેતા,
આપણું હિન્દુસ્તાન વેચીને.

દારૂનું એક પીઠું ખોલ્યું છે,
દૂધની બે દુકાન વેચીને.

કોઈના દિલ સુધી જવાનું છે,
એક અવકાશયાન વેચીને.

રાજકારણ બજાર છે મોટું,
લોક ચાલ્યાં જબાન વેચીને.

જિમ ચાલુ કર્યું નગર વચ્ચે,
બાળકોનું મેદાન વેચીને.

આપણાં હાથમાં નથી કાબુ,
ચાલ 'સાગર' સુકાન વેચીને.
રાકેશ સાગર, વડોદરા

Read More