અસ્ત જાતા રવિ પૂછતાં અવનીને:સારશો કોણ કર્તવ્ય મારા?સાંભળી પ્રશ્ન એ સ્તબ્ધ ઊભા સહુ, મોં પડ્યા સર્વના કાળા. તે સમે કોડિયું એક માટી તણું ભીડને કોક ખૂણેથી બોલ્યું:મામુલી જેટલી મારી ત્રેવડ,પ્રભુ! એટલું સોંપજો,તો કરીશ હું-ઝવેરચંદ મેઘાણી(ટાગોરકૃત કર્તવ્યગ્રહણમાંથી)

"જાગીને જોઉં તો ગર્લફ્રેંડ દીસે નહિ,
ઊંઘમાં પત્નીનો ડર ભાસે;
ગર્લફ્રેંડ-પત્ની-ક્રશ તદરૂપ છે,
આવક લટકા કરે ખર્ચ પાસે.....
                          જાગીને જોઉં તો.

પાંચ નવા આઈફોન તે ખરીદ્યા,
દરેક ગર્લફ્રેંડને રહેવા વળગી;
ડર ને ગુસ્સો તે તો બાપુજીના જાણવા,
મુજથી મુજ ભાર્યા નવ હોય અળગી....

                        જાગીને જોઉં તો.

મિત્રો તો એમ વદે, સ્ત્રી મિત્રો શાખ દે,
ગર્લફ્રેંડ-પત્ની વિશે ભેદ ન્હોયે;
ખર્ચા હોય પછી કરવા પૂરતા જૂજવા,
અંતે તો આપણો જ ભોગ હોયે....

                       જાગીને જોઉં તો.

ગર્લફ્રેંડ ને પત્ની એની ઈચ્છાએ થયા,
રચી જુદા સંબંધો ખર્ચા કીધા;
ભણે પ્રથમ એ 'મર્યો તું', 'મર્યો તું',
એવા અનુભવથી કૈં છૂટાછેડા સીધ્યા.....

                          જાગીને જોઉં તો."

Read More

શબ્દ શબ્દનો સર્જનહાર લિખિત વાર્તા "સરળ સંહિતા મોતીની.... - ૮" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19893696/sarad-sanhita-motini-8

Read More

"હશે!
તમને કદાચ લાગે કે આજે મારા હૃદયમાં દેશભક્તિ કેમ નહિ જાગી હોય?
પણ હું તમારા જેટલો મહાન દેશભક્ત નથી.
જે વર્ષના બે દિવસે ફરજના ભાગરૂપે ધ્વજવંદન કરીને પછી ભારતમાતાની આડમાં લક્ષ્મીને વંદન કરતો હોય!
જે વર્ષના બે દિવસે દુનિયાને બતાવવા વોટ્સએપમાં સ્ટેટ્સ મુકતો હોય!
જે વર્ષના બે દિવસે દેશભક્તિના નારા લગાવીને ધરોહરને ધૃતકારતો હોય!
હશે તમારી આંખમાં કદાચ તમે મોટા ડોક્ટર,એન્જિનિયર,ઉધોગપતિ ને સનદી અધિકારીના સપના પણ હું કોણ છું જાણો છો?
હું એ યુવાન છું જેને પોતાની ગરીબડી આંખોથી સતત આ વીરોના જીવનચિત્રને સતત ઘૂંટીને એના બલિદાનને આવતી પેઢીના હૃદયમાં ઉતારવા માટે ઇતિહાસના અધ્યાપક થવાનું સ્વપ્ન જોયું હોય!"

Read More

"નીકળ્યો આજે પરીક્ષા કરવા આ બદનામ શહેરની ગલીઓની!

દુર્ગંધો મારતી એક ઝુંપડપટ્ટીની હારમાળામાં અસંતોષથી ગ્રસાયેલા પતિના હાથે માર ખાતી સ્ત્રીને જઈ પૂછ્યું,'ખબર છે આજે શું છે?'
એને દયમણા ચહેરે કહ્યું,'આજે માર ખાવાનો દિવસ છે!'

કાયમ તડકાનું પડખું સેવવાથી કાળી ચામડી પર વહી જતા લોહીવાળા એક મજુરને જઈ પૂછ્યું,'ખબર છે આજે શું છે?'
એને અકડાતા અકડાતા કહ્યું,'આજે દારૂની મહેફિલનો દિવસ છે!'

કહેવાતા શિષ્ટ માણસોથી,અભડાતી ગલીઓમાં નીકળતા એક નેતાને ઉભા રાખીને પૂછ્યું,'ખબર છે આજે શું છે?'
ત્યાં સામેથી આવતા એક વેશ્યાના છોકરાએ કહ્યું,'આજે ઝંડો ફરકાવાનો દિવસ છે!'

અને આજે મારા ઘરની ગલીમાં એ જ નેતાનું ભાષણ છે!"

Read More

"ના,
નથી હું એ છોકરો જેના સ્વપ્ન તમે એ ટાઢમાં
મખમલના ગાલીચા પર સૂઈને જોયા હતા.
તમે ઓળખો છો મને?
થોભો, થંભો જરા,હું જ કહું વ્યથા મારી.

કૂપનના ઘઉંની રોટલીની સાથે ખરબચડી લોઢી પર
જેની આંગળીઓ પણ શેકાઈ છે,
ફાટેલા સાડલાની કોરમાંથી અંદર છુપાયેલી
એ ચિંતામાંથી હાસ્ય ઝર્યા કરે છે,
એ સાહસિક માની કૂખે મેં જન્મ લીધો છે.

સદૈવ ઉપકાર કરવા છતાં જેને પ્રતિપળે
દગાની સોગાતો મળી છે,
ઇન્દ્રના સ્વર્ગની કામધેનુના દુધથીયે ચડિયાતું
લોહી જેનું કાયમ બળે છે,
એ દર્દના અરીસા જેવા બાપનો હું બોજ છું.

ને મારુ તો ન પુછો તો જ સારું છે.
સતત ઘુંટાતા દર્દથી મારા દેહની દરેક રુવાંટી ખેંચાઈ ગઈ છે,
અનેક શબોના રાખનાં ફાંકડા ભરીને ભૂખ સિવાઈ ગઈ છે.
ને તમે એને પૂછતા હતા કે 'એ છોકરાને કેમ છે?' "

Read More

શબ્દ શબ્દનો સર્જનહાર લિખિત વાર્તા "એ ભિખારી..." માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19891263/ae-bhikhari

શબ્દ શબ્દનો સર્જનહાર લિખિત વાર્તા "સરળ સંહિતા મોતીની - ૪" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19890860/sarad-sanhita-motini-4

Read More

"નથી ઉગતા ઝાડવા હવે આકાશ અહીં કાયમ રડે છે,
છોડો મરુભૂમિની સોડમ અહીં નિષ્ઠુરતા માણસમાં વર્તાય છે.

વિશાળ માનવના મહેરામણમાં જીવંતતા કાયમ રડે છે,
છોડો ફૂલોની ખુશ્બુ અહીં મડદાની ગંધ પણ ચુકાઈ છે.

કસબા નથી,નથી કોઈ કબીલા, શહેરોમાં જઇ હવે ગામડા રડે છે,
માનવની માનવતા છોડો અહીં જીવતા પ્રેત દેખાય છે.

નથી લખવું,નથી લખવું,એમ કહી કવિઓ છેતરે છે,
છોડો સ્યાહી શબ્દોની અહીં લોહીથી ઇતિહાસ લખાય છે."

Read More

વાહ બેફામ વાહ!

દર્દ જ્યારે ઘૂંટાઈ ઘૂંટાઈને શબ્દદેહે પ્રગટતું હશે ત્યારે આવી ગઝલ રચાતી હશે!ગઝલની શરૂઆતમાં જ કવિ(ના,આને કવિ ન કહેવાય આ તો 'દર્દનો ગવૈયો' છે)સમુદ્રનું રૂપક મૂક્યું છે.સમુદ્રએ ભીતરમાં મોતી સાચવ્યા છે છતાં પોતાના ખારાપણા પર રુએ છે અને પાછો સમુદ્ર આ વાત જગતને નથી કહેતો,કહે છે તો મોજા!આગળ તો ન જોયેલા દુઃખ માટે પણ આ દર્દવાહક સુતેલી આંખે રુદન કરવાનું કબૂલે છે.

કવિના દર્દની ચરમ સીમા ત્રીજા શેરમાં છે.સ્વપ્નના સુખ નસીબમાં નથી ને અનુભવાતો આનંદ સ્વપ્ન બની ગયા છે.કદાચ સર્જક સુખવિહીન થઈ ગયો હશે કે કેમ એ પ્રશ્નાર્થ છે.ગઝલનો અંત તો કરુણાની શાહેદી પુરે એમ છે.પ્રકૃતિએ આપેલા દુઃખને પણ એક કવિ પોતાના શબ્દોમાં ઉતારે છે અને એ કઠિન કર્મ કવિદિલ વિના બીજુ કોણ કરી શકે?પણ આજે આ ગઝલનું રચયિતા હૃદય સ્વર્ગસ્થ છે!

Read More