ಮಲೆನಾಡಿನ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಪುರ ಒಂದು ಶಾಂತಿಯುತ ಗ್ರಾಮ. ಅಲ್ಲಿನ ಹಸಿರು ಕಾಡು, ತಂಪು ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯುವ ತೊರೆಗಳಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ಶಂಕರನ ಡೈರಿ  ಶಂಕರಣ್ಣ ಆ ಊರಿನ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಂದು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಮನೆಯ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಂಕರಣ್ಣನ ಹಾಲಿನ ಡೈರಿಯಿಂದ ಬರುವ ಹಾಲು ಅಪ್ಪಟ ಬೆಳ್ಳಗೆ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಪರಿಮಳದಂತೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಊರಿನ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನೀಡಲು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಶಂಕರಣ್ಣನ ಹಾಲನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ದೇವರಿರುತ್ತಾನೆ, ಅದನ್ನು ಕಲಬೆರಕೆ ಮಾಡುವುದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಷವಿಕ್ಕಿದಂತೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಮಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಧರ್ಮಪುರದ ಹಾಲು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಹತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಶಂಕರಣ್ಣನ ಮಗ ಪ್ರಜ್ವಲ್, ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಬಿ.ಎ ಮುಗಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಲಾಭ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಪ್ಪಾ, ಜಗತ್ತು