ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಿಟಿಯ ಬಹುಮಹಡಿ ಕಟ್ಟಡವೊಂದರ ಗಾಜಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಮುತ್ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವು. 28 ವರ್ಷದ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್, ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಎಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅತೃಪ್ತಿ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದೂ ಏನೋ ಇಲ್ಲದ ಹಸಿವು.ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್‌ಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ವಾಸನೆ ಅವನ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಮಲೆನಾಡಿನ ನಡುವೆ ಇರುವ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಕೆರೆ, ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲಿನ ಮಂಟಪ, ಮತ್ತು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬಳು ಯುವತಿ ತನ್ನನ್ನು ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಕರೆಯುವ ದನಿ ಎಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿರುತ್ತಿತ್ತು.ಇದೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ, ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ತನ್ನ ತರ್ಕಬದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ವಿಧಿ ತನ್ನ ಆಟವನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು. ಒಂದು ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್