७४. यावेळी आर्यन घरातून परत आला तेव्हा तो खूप अस्वस्थ होता. त्याचे घर, त्याचे शहर, त्याचे मित्र... सर्व काही त्याला परके वाटत होते. हेच तर आयुष्य आहे. जेव्हा आपण काहीतरी मिळवण्यासाठी आपले शरीर, मन आणि संपत्ती पणाला लावतो, तेव्हा आपण हे विसरतो की काहीतरी मिळवण्यासाठी काहीतरी गमवावे लागते. पण जेव्हा आपण आपल्या स्वप्नांची पतंग हातात घेतो, तेव्हा आपल्याला कळते की आकाशात उडणारी ही स्वप्नांची पतंग अगदी एकटी आहे. तिला कोणी सोबती नाही. आता जो कोणी तिच्याकडे येईल... तो फक्त त्याची गाठ सोडवण्यासाठी येतो.   आयुष्यातील मोठे यश माणसाला असेच बनवते. अरे देवा! सगळं काही इतकं क्षणभंगुर आहे? मी काही दिवस