ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಳೆ ಕೋಟೆ ಪ್ರದೇಶದ ಆ ಕಿರಿದಾದ, ಮಸಕು ಬೆಳಕಿನ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುರಾತನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಕಾಗದದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳ ಮೌನ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಕರ್ಣ ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಹೊಸ ರಹಸ್ಯಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಕರ್ಣ ಒಬ್ಬ ಸಾಧಾರಣ ಯುವಕನಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೆ ಹೂತುಹೋದ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ, ಆಕಾಶದ ಅನಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಆಸಕ್ತಿ.ಒಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಮುಂಜಾನೆ, ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದ ಅತ್ಯಂತ ಕತ್ತಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇದ್ದ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಕೀಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವಿತ್ತು. ಅದರ ಒಳಗಿದ್ದದ್ದು ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ರೇಷ್ಮೆಯಂತಹ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ ಒಂದು ತಾಳೆಗರಿ. ಆದರೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಾಳೆಗರಿಯಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ಕರ್ಣನಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಾರವಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅದು ಘನೀಕೃತ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದಂತೆ