ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಜಯನಗರದ ಆ ಹಳೆಯ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡಪ್ಪ ಮತ್ತು ಶೀನಣ್ಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ವಿಚಿತ್ರ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು. ಗುಂಡಪ್ಪನಿಗೆ ಕಿವಿ ಮಂದವಾಗಿದ್ದರೆ, ಶೀನಣ್ಣನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಿತೂರಿಯಂತೆ ನೋಡುವ ಕಾಯಿಲೆ ಇತ್ತು. ಅಂದು ಭಾನುವಾರದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ಏರಿಯಾ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು. ಗುಂಡಪ್ಪ ತನ್ನ ಬೆವರಿದ ಹಳೆಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಗ್ಲೌಸ್ ತೊಟ್ಟು, ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಯಾವುದೋ ಅದೃಶ್ಯ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಪಂಚ್‌ಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶೀನಣ್ಣ ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಾ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಸಾವಿತ್ರಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಸಾವಿತ್ರಮ್ಮ ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ, ನೋಡಿ ಪಾರ್ವತಮ್ಮ, ಈ ಗುಂಡಣ್ಣನ ಕಾಟ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅವನ ಅಸಹ್ಯ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಅವನನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಸರಿಯಾದ ಚಾಕು ತಂದು ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಅವನ