ಪಾತಾಳದ ಆಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆದರ್ಶ್ ಮತ್ತು ರಶ್ಮಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ಕಲ್ಪನೆಗೂ ನಿಲುಕದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಕೈಲಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಹಿಮದ ತುದಿಯಿಂದ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾದ ಸೇತುವೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅದು ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಸಿಮೆಂಟ್‌ನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ದಿವ್ಯ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಕಾಸ್ಮಿಕ್ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಈ ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲವೇ ಸಣ್ಣ ಚೆಂಡಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್‌ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ 'ಜನ್ಮ ವಿಮೋಚನಾ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆ'ಯು ಈಗ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗತೊಡಗಿತು; ಅದು ಈ ಆಕಾಶದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಿರುವ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ 'ಆತ್ಮದ ತೂಕದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ'ವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿತ್ತು. ಆದರ್ಶ್, ಈ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುತ್ತೇವೆನೋ ಎಂಬ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ದೈವಿಕ ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಆ ಸಂಗೀತದ ಹಿಂದೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಡುಕವೂ ಇದೆ. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಈ ಆಕಾಶದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ