अध्याय ११-------------सानवी---------फोन जमिनीवर पडला, स्क्रीन वरच्या दिशेने. सागर गुडघ्यांवर बसला, थरथरत्या हातांनी फोन उचलला.मेसेज पुन्हा वाचला. एकदा. दोनदा. तिसऱ्यांदा."मी सानवी आहे... मी जिवंत आहे, सागर."मेसेजची वेळ — काल रात्री, साडेअकरा वाजता. म्हणजे... हा मेसेज त्याने टाईम मशीनचा पहिला प्रयोग करण्याच्याही आधी आला होता. हा मेसेज नवीन कालरेषेचा भाग नव्हता — हा आधीपासूनच इथे होता. वाट पाहत.सागरने मेसेजच्या खाली पाहिले. आणखी मेसेजेस होते — गेल्या काही महिन्यांचे, ज्यांच्याकडे सागरने कधी लक्षच दिले नव्हते, कारण ते अनोळखी नंबर समजून दुर्लक्ष केले होते."सागर, मला माहीत आहे तू हा मेसेज वाचणार नाहीस. पण मला प्रयत्न करत राहायला हवं.""तू अजूनही त्या तळघरात आहेस का? मला...