फास्ट लोकल भायखळा ओलांडून पुढे सरकत होती, पण अभिमन्यूच्या मनाचा वेग त्या ट्रेनपेक्षाही जास्त होता. लोकलच्या खिडकीबाहेर पाहताना त्याला आजूबाजूच्या सगळ्या गोष्टी संशयास्पद वाटत होत्या. डॅशबोर्डवरचे ते डिजिटल घड्याळ कारमध्येच सुटले होते, पण त्याच्या हातातील मनगटी घड्याळाचे काटे मात्र वेगाने पुढे सरकत होते— ११:१२. मास्टरमाईंडने दिलेल्या वेळेनुसार, ११:३४ वाजता त्याच्या फोनमधील सर्व पुरावे स्वतःहून नष्ट होणार होते. आता त्याच्याकडे केवळ २२ मिनिटे शिल्लक होती. ट्रेन अखेर छत्रपती शिवाजी महाराज टर्मिनसच्या (CSMT) प्लॅटफॉर्म नंबर ६ वर येऊन थांबली. नेहमीप्रमाणे प्रवाशांची झुंबड गेटच्या दिशेने धावू लागली. अभिमन्यूने डोक्यावरची टोपी अजून थोडी खाली ओढली. स्टेशनवर नेहमीपेक्षा जास्त पोलीस बंदोबस्त होता. सायबर सेलने नक्कीच