पंजाब मेलने आता चांगलाच वेग घेतला होता. कल्याण स्टेशनचा प्लॅटफॉर्म वेगाने मागे सरकला होता आणि खिडकीबाहेर आता दुपारच्या रणरणत्या उन्हात रेल्वे रुळांचे आणि ओव्हरहेड वायर्सचे जाळे वेगाने पळताना दिसत होते. ट्रेनच्या खुल्या दरवाजातून येणारा सोसाट्याचा वारा आणि इंजिनचा धडधडाट काळजाचा ठोका चुकवणारा होता. त्याच खुल्या दारापाशी, दुपारच्या प्रखर प्रकाशात अभिमन्यू आणि अमित शर्मा एकमेकांना घट्ट पकडून झोंबाझोंबी करत होते. अमितच्या एका हातात ती ६० कोटींचे डिजिटल वॉलेट असलेली लॅपटॉप बॅग होती, आणि दुसऱ्या हाताने तो अभिमन्यूला धावत्या ट्रेनबाहेर ढकलण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत होता. "बॅग सोड अमित! हा तुझा शेवटचा चान्स आहे, पोलिसांना सगळं खरं सांग!" अभिमन्यूने दोन्ही हातांनी अमितची कॉलर