ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ, ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಐಷಾರಾಮಿ ಡಿಲಕ್ಸ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಶೇಖರ್ ತನ್ನ ಹೊಸ ಮಲ್ಟಿ-ಮಿಲಿಯನ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ನ ಬ್ಲೂಪ್ರಿಂಟ್ ಅನ್ನು ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಹೊಸತನ, ಹೊಳಪು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ಅಪಾರವಾದ ವ್ಯಾಮೋಹವಿತ್ತು. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯದಾದ, ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟ ಅಥವಾ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅವನಿಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಅಸಹ್ಯ. "ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಶಿಖರ ಏರಬೇಕಾದರೆ ಗತಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು, ಹಳೆಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಸದಂತೆ ಬಿಸಾಡಬೇಕು. ಹೊಸದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಎನ್ನುವುದು ಅವನು ತನಗೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ರೂರ ತತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಈ ಅಂಧ ಯಶಸ್ಸಿನ ಓಟದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು, ಬಾಲ್ಯದ ಒಡನಾಡಿಗಳನ್ನು, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ತನ್ನನ್ನು ತುತ್ತು ತುತ್ತು ಅನ್ನ ನೀಡಿ ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಹೆತ್ತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಸಹ ತನ್ನ ಸ್ಟೇಟಸ್‌ಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆದಂತೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ 'ಎಕೋ ಫ್ರೆಂಡ್ಲಿ ಗ್ರೀನ್ ಹೋಟೆಲ್'