ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಆ ಗದ್ದಲದ ಟರ್ಮಿನಲ್ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ವಿಮಾನಗಳ ಹಾರಾಟದ ಅನೌನ್ಸ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿನ ವಿಐಪಿ ಲಾಂಜ್‌ನ ಮೂಲೆಯ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ರಘುರಾಮ್ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯತೆಯ ಸಣ್ಣ ಲಕ್ಷಣವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿನ ನರಗಳು ಬಿಗಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವನ ಬಲಗೈ ಬೆರಳುಗಳು ತಾನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮದ ಡೈರಿಯ ಪುಟಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ತಿರುವುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಆ ಡೈರಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುಟದ ತಲೆಯ ಮೇಲೂ, ಕೆಂಪು ಶಾಯಿಯಿಂದ ದಪ್ಪನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರೇ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. BBM.   ಆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಕೆಳಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಕೆಲವು ನಿಗೂಢ ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ಮ್ಯಾಪ್‌ನ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಏರಿಯಾಗಳ ಮಾರ್ಕಿಂಗ್‌ಗಳಿದ್ದವು. ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ರಘುರಾಮ್‌ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ತಿಂದ ಅನ್ನ ಮೈಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮಿದುಳಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶವೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ಆ BBM ಎಂಬ