कागदाचा आत्माआठवणी, स्वप्ने आणि एका न ऐकलेल्या आवाजाची कथाअध्याय १ — तो कागद जो सर्व काही लक्षात ठेवत होताया जगात काही गोष्टी अशा असतात, ज्या कोणताही आवाज न करता खूप काही सांगून जातात.जुन्या भिंती त्या मुलांचे हसू लक्षात ठेवतात, जे कधीकाळी त्यांच्या अंगणात खेळायचे.झाडे त्या हातांचा स्पर्श लक्षात ठेवतात, ज्यांनी कधीतरी त्यांच्या फांद्यांना स्पर्श केला होता.रस्ते त्या पावलांना लक्षात ठेवतात, जी कधीकाळी त्यांच्यावरून चालली होती आणि पुन्हा कधीच परत आली नाहीत.आणि कधी कधी...एक कागदसुद्धा सगळं काही लक्षात ठेवतो.हिरव्यागार शेतांनी आणि जुन्या झाडांनी वेढलेल्या एका शांत गावाच्या टोकाला एक छोटेसे घर होते.घर खूप जुने होते.भिंतींचा रंग फिका पडला होता. लाकडी खिडक्या