आंब्याचे झाड — उद्याच्या पिढीसाठीची भेटकुंतलपूरचे राज्य समृद्ध, सुखी आणि सुव्यवस्थित होते. राज्याची सुपीक भूमी हिरव्यागार पिकांनी डोलत असे, बाजारपेठा व्यापाऱ्यांच्या गजबजाटाने फुललेल्या असत आणि गावागावांत संध्याकाळ होताच घराघरांत दिवे लुकलुकत असत. या समृद्धीच्या केंद्रस्थानी होता कुंतलपूरचा राजा—न्यायप्रिय, प्रजावत्सल आणि करुणाशील. प्रजेचे सुख हेच त्याचे सुख आणि प्रजेचे हित हेच त्याचे कर्तव्य होते. म्हणूनच तो अनेकदा राजवाड्याच्या भिंतींच्या बाहेर पडून सामान्य माणसाचे जीवन स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहत असे. त्याला ठाम विश्वास होता की, राजाची खरी नजर राजवाड्याच्या खिडकीतून नव्हे, तर प्रजेच्या अंगणातून उघडते. त्याच्या मनात एक विचार सदैव जागा असे— “प्रजासुखे सुखं राज्ञः प्रजानां च हिते हितम्।”अर्थ : राजाचे खरे