స్వార్థం పెరిగిపోయిన ఈ కాలంలో, తనకోసం కాకుండా పరుల కోసం జీవించడం కూడా అరుదైపోయింది. అలాంటి సమయంలో భారతీయ ఋషుల మహోన్నత గాథలు మనకు స్ఫూర్తిదాయక దీపస్తంభాలుగా నిలుస్తాయి. వాటిలో మహర్షి దధీచి కథ అత్యంత గొప్పది. తన ప్రాణాలనే కాదు, తన ఎముకలను సైతం ప్రపంచ శ్రేయస్సు కోసం దానం చేసిన మహాతపస్వి ఆయన. ఆ కాలంలో దేవతలు మరియు అసురుల మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం జరుగుతోంది. వృత్రుడు అనే బ్రాహ్మణుడు తన ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టి అహంకారానికి, అధర్మానికి బానిసయ్యాడు. తన తపస్సుతో పొందిన శక్తులను దుర్వినియోగం చేస్తూ దేవతలపై విరుచుకుపడ్డాడు. క్రమంగా అతడు "వృత్రాసురుడు"గా ప్రసిద్ధి చెందాడు. అతని శక్తికి దేవతలంతా వణికిపోయారు. ఇంద్రుడు నాయకత్వం వహించినా, దేవసేనలు వరుసగా ఓటమి పాలవుతున్నాయి. చివరకు దేవతలు శ్రీమహావిష్ణువును ఆశ్రయించారు. “ప్రభూ! లోకాలను రక్షించే మార్గం చూపండి” అని వేడుకున్నారు. అప్పుడు విష్ణుమూర్తి, “వృత్రాసురుణ్ని సాధారణ ఆయుధాలతో సంహరించడం అసాధ్యం.