ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹೊರವಲಯದ ಆ ಭೂಗತ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸೂಪರ್‌ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ನಿಯಾನ್ ದೀಪಗಳ ತಣ್ಣನೆಯ ಬೆಳಕು ಮಾತ್ರ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ವಿಜ್ಞಾನಿ ಡಾ. ವಿಕ್ರಮ್ ಆಚಾರ್ಯ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ರಾತ್ರಿಗಳ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ಆಯಾಸ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಣಿವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯವಾದ ‘ಕಾಲವನ್ನೇ ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಐನ್‌ಸ್ಟೈನ್‌ರ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿ, ಅವರು ರೂಪಿಸಿದ್ದ ಯಂತ್ರವೇ ‘ಟೈಮ್ ಸಿಗ್ನೇಚರ್ ರೆಸೋನೇಟರ್’. ಆ ದೈತ್ಯ ಲೋಹದ ಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯೆ ಕ್ವಾಂಟಮ್ ತರಂಗಗಳು ನೀಲಿ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಳು ಅವರ ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕಿ ಅಕ್ಷತಾ. ಅತಿ ಜಾಣೆ, ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ಮೌನವಿರುತ್ತಿತ್ತು.ಅಂದು ಆ ಯಂತ್ರದ ಅಂತಿಮ ಹಂತದ ಪರೀಕ್ಷೆ. ವಿಕ್ರಮ್ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಪ್ಯಾನಲ್‌ನ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಮಾನಿಟರ್‌ನಲ್ಲಿ