அத்தியாயம் 1 — இளவேணி “இந்தச் சங்கிலி... உனக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது?” ஆரத்தித் தட்டை ஏந்தியபடி யாழினியின் முன் நின்றிருந்த பாக்கியம் திடீரென்று கேட்டாள். வேலாயுதம் வாசலில் வலது காலை உள்ளே வைக்கத் தயாராக இருந்த யாழினி, அந்தக் கேள்வியை எதிர்பார்க்காமல் அவளைப் பார்த்தாள். “என்னம்மா?” பாக்கியம் உடனே பதில் சொல்லவில்லை. அவளுடைய பார்வை யாழினியின் முகத்தில் இல்லை. கழுத்தில் இருந்த சிறிய வெள்ளி இலை வடிவப் பதக்கத்தின் மீது பதிந்திருந்தது. திருமணத்துக்காக அணிந்திருந்த மற்ற நகைகளோடு ஒப்பிட்டால் அது மிகவும் எளிமையானது. பழைய வெள்ளி. இலையின் நடுவே ஓடிய மெல்லிய நரம்புக் கோடு. யாழினிக்கு அதன் விலை தெரியாது. அது முக்கியமும் இல்லை. அது அவளுடைய அம்மாவுடையது. அதனால் மட்டும் போதும். பாக்கியம் ஆரத்தித் தட்டை இரு கைகளிலும் பிடித்தபடியே இன்னும் ஒரு அடி முன்னே வந்தாள். “இது... உன்னுடையதா?” யாழினியின் கை இயல்பாகப் பதக்கத்தைத் தொட்டது. “என் ...Read More

வராந்தாவின் மறுமுனையில் ஒரு கதவு மெதுவாக மூடப்பட்ட சத்தம் கேட்டது. யாழினி சட்டென்று திரும்பினாள். கையில் இளவேணியின் பழைய புகைப்படம். மற்றொரு கையில் கைப்பேசி. திரையில் அந்தச் செய்தி இருந்தது. உன் அம்மாவும் அதே தவறைத்தான் செய்தாள். வராந்தாவில் யாரும் இல்லை. சில நொடிகள் யாழினி அசையாமல் நின்றாள். சற்று முன்பு வரை அந்தப் பழைய அறைக்குள் இருந்த அமைதி இப்போது வீடு முழுவதும் பரவியிருப்பது போலத் தோன்றியது. “யாரு?” அவளுடைய குரல் வராந்தாவில் நீண்டு மறைந்தது. பதில் இல்லை. யாழினி அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள். சத்தம் கேட்ட திசையை நோக்கி நடந்தாள். இருபுறமும் மூடிய கதவுகள். தொலைவில் மெல்லிய மஞ்சள் ஒளி. வீட்டின் மற்ற பகுதிகளில் இன்னும் சிலர் பேசும் சத்தம் கேட்டாலும், இந்த வராந்தா மட்டும் தனியாகப் பிரிந்த உலகம் போல இருந்தது. கடைசியில் வலப்புறம் சிறிய நடைபாதை ஒன்று திரும்பியது. யாழினி அங்கே சென்றாள். யாரும் ...Read More