આરવ અને વિરેન ધીમે ધીમે ગુફામાં આગળ વધ્યા. રસ્તો પહેલા કરતાં વધુ અંધકારમય અને ભયાનક લાગતો. હવામાં ઠંડક ભળી રહી હતી, અને કાંઇક અજાણું અવાજ ઘૂંટણમાં ભય નાખતું હતું. દરેક પગલું ભરતા તેમના પગનાં અવાજ અને પથ્થરો પર પડતી ટીપા, રૂમમાં પ્રતિધ્વનિત થઈ, ભયના વાતાવરણને વધુ ઘન બનાવતી. થોડી મિનિટ ચાલ્યા પછી, તેઓ એક લાંબી ગુફામાં પહોંચ્યા. ગુફામાં વચ્ચે એક સાંકડો અને ઝૂલતો પુલ હતો. પુલ નીચે ઊંડો ખાડો હતો, જેમાં કાળા અને વહીવટમાં ભયાનક પાણી વહેતા હતા. પુલ ખૂબ જૂનો અને કમજોર લાગતો હતો. દર પગલું ભરતાં લાકડું કરકરાવતું, બરાબર પાણીમાં પડતાં અવાજ સાથે ગુંજતું. દિવાલ પર એક લખાણ પ્રકાશમાં દેખાયું.