શહેરની દિવાલો અને પથ્થરનું હૈયું*     શહેરના એ આલિશાન, ચળકતા બહુમાળી મકાનના બારમા માળે રઘુભાઈ અને શાંતિબા માટે એક નાનકડો ખૂણો ફાળવવામાં આવ્યો હતો. આ એ જ ઘર હતું જે રઘુભાઈની જિંદગીની છેલ્લી મૂડી—એમનું હૈયા વગડું અને ગામનું ખોરડું—વેચીને લેવાયું હતું.પણ અફસોસ, એ વૈભવી ઘરમાં આ વડીલો માટે જે ખૂણો મળ્યો, એ પ્રેમનો નહીં પણ એક ભારે અણગમાનો હતો. ગામડાની ખુલ્લી હવા, પાડોશીઓ સાથે ઓટલે બેસીને કરાતી સુખ-દુઃખની વાતો પાછળ છૂટી ગઈ હતી. હવે એમની જિંદગી બારીમાંથી દેખાતા સિમેન્ટના જંગલ અને પાકા રંગની ચાર દીવાલો વચ્ચે કેદ થઈ ગઈ હતી.સમય વહેતો ગયો તેમ તેમ રઘુભાઈ અને શાંતિબાના શરીર વધુ ઘસાતા