તારામાં હુંલેખક : રૂપેન પટેલ વરસાદ હજુ હમણાં જ વિરામ લઈને ગયો હતો, પણ એની ભીનાશ આખી સૃષ્ટિના રોમેરોમમાં સળવળતી હતી. જૂન મહિનાની એ આલ્હાદક, ધુમ્મસભરી સવાર અનાવૃત સૌંદર્ય જેવી લાગતી હતી. સ્કૂલના મેદાનમાં ભીંજાયેલી માટીમાંથી ઊઠતી એ આદિમ અને માદક સુગંધ હવામાં એવી રીતે ઓગળેલી હતી, જાણે કુદરતે ખુદ કોઈ અત્તરની શીશી ઢોળી દીધી હોય!ધોરણ ૧૧ના ક્લાસરૂમની બારી પાસે અનાયા ઊભી હતી. પવનની તોફાની લહેરખીઓ વારંવાર તેની રેશમી વાળની લટોને ચહેરા પર વેરવિખેર કરી જતી. એ કાચી ઉંમરના ઉંબરે ઊભેલી અનાયા પોતાની લાંબી, નજાકતભરી આંગળીઓથી એ લટોને ખૂબ જ હળવાશથી, જાણે કોઈ કાવ્યની પંક્તિ સવારતી હોય તેમ કાનની પાછળ સરકાવી