ભાગ ૪૧: આધ્યા પર હુમલો પરોઢના સાડા ચાર વાગ્યા હતા. સ્વામી વિવેકાનંદ મેડિકલ કોલેજનું કેમ્પસ અત્યારે ગાઢ ધુમ્મસની ચાદરમાં લપેટાયેલું હતું. વિઝિબિલિટી (દ્રશ્યમાનતા) બિલકુલ નહિવત હતી. સ્ટ્રીટ લાઈટ્સનો આછો પીળો પ્રકાશ ધુમ્મસમાં એક અજીબ પ્રકારનો ભેંકાર માહોલ ઊભો કરી રહ્યો હતો. આધ્યા હમણાં જ સિવિલ હોસ્પિટલના ઇમરજન્સી વોર્ડની નાઈટ-ડ્યુટી પૂરી કરીને ગર્લ્સ હોસ્ટેલ તરફ એકલી પાછી ફરી રહી હતી. એના ખભા પર સ્ટેથોસ્કોપ હતું અને ચહેરા પર ઉજાગરાનો થાક હતો, પણ મનમાં આરવના વિચારોને કારણે એક હળવું સ્મિત રમી રહ્યું હતું. પણ એ અજાણ હતી કે ધુમ્મસની આડમાં મોત એનો પીછો કરી રહ્યું હતું! બોટનિકલ ગાર્ડનના જૂના વડલા પાછળ બે