વિરાજ મહેલનું રહસ્ય: પ્રકરણ - ૨​હું અને તન્વી દોડીને અમારી ઓફિસના રૂમમાં પહોંચ્યા. તન્વી તો જાણે બેભાન થઈ ગઈ હોય તેમ ખુરશી પર પછાડાઈ ગઈ. મારામાં પણ બોલવાની કોઈ શક્તિ રહી નહોતી, પણ મગજમાં વિચારો એક પછી એક આવી રહ્યા હતા.​આ બધી ગડમથલ ચાલી રહી હતી ત્યાં જ શંભુ કાકા ત્યાં આવી પહોંચ્યા. તેઓ તન્વીની આવી હાલત જોઈને બેબાકળા બની ગયા અને પૂછવા લાગ્યા, "શું થયું તન્વીબેન? શું થયું?" મેં ધ્રુજતા હાથે તન્વીને પાણીનો ગ્લાસ પકડાવ્યો.​મારી પાસે શંભુ કાકાને આ બધી વાતોમાં સાથે લીધા સિવાય બીજો કોઈ રસ્તો નહોતો. મેં શંભુ કાકાને ભોંયરામાં બનેલી બધી વાત વિગતવાર કહી. એ સાંભળીને