ભાગ ૨: શિવનો પ્રસાદ અને દૂધનો ભાગીદાર“જનની જણ તો ભક્ત જણ, કાં દાતા કાં શૂર,*નહીંતર રહેજે વાંઝણી, મત ગુમાવીશ નૂર!પણ સોરઠની આ નાર જુઓ, હૈયામાં છે હામ,*સાવજને પણ સાચવે, જેનું ‘મા’ છે નામ !”સમય: પરોઢિયાના ૪ વાગ્યા (વહેલી સવાર)સ્થળ: કાનજીનો નેસડો (ગીરનું જંગલ)પૂર્વ દિશાના આકાશમાં હજી સૂરજ દાદાની સવારી આવવાની વાર હતી, ત્યાં તો ગીરના નેસડામાં જીવન ધબકવા માંડ્યું હતું. પહાડોની પાછળથી આછું અજવાળું ડોકિયાં કરતું હતું અને પક્ષીઓના કલરવ પહેલાં અહીં વલોણાંના અવાજ શરૂ થઈ ગયા હતા.ધમ... ધમ... ધમ...કાનજીના કાચા માટીના ખોરડામાં એક ખૂણે ઘીનો દીવો ટમટમતો હતો. તેની જનેતા, સંતોકબા, વહેલી સવારે જાગીને છાશ વલોવતા હતા. ભેંસના દૂધની