ભાગ ૮: ડણક અને ડાંગનું મિલન (પુનઃમિલાપ)“વરસે વીતી ગયા વાલમા, ને સુકાણાં નદિયુંનાં નીર,પણ હેત હજીયે લીલુંછમ, જાણે વહેતા યમુનાનાં તીર.આજ મળ્યા બે આતમા, એક વગડો ને એક ગામ,ડણક અને ડાંગનું, આ તો અનોખું મિલન ધામ!”સમય: મધ્યાહ્નનો ધખધખતો પહોરસ્થળ: કનકાઈ મંદિરની પાછળની ગુપ્ત ગુફા (કાળભૈરવનું સ્થાન)આભમાં સૂરજ જાણે આગ ઓકતો હતો. ગીરના ડુંગરાઓ તપીને લાલચોળ તાંબા જેવા થઈ ગયા હતા. બપોરના આવા આકરા ટાણે, જ્યારે વગડાના પશુ-પંખીઓ પણ છાંયડો ગોતીને લપાઈ ગયા હતા, ત્યારે શીંગોડા નદીના વેરાન પટમાં એક માનવીના પગલાં પડતાં હતાં.જીવીએ ચીંધેલી દિશામાં કાનજી આગળ વધી રહ્યો હતો. પણ આ ચાલમાં કોઈ શિકારીની ચાલાકી નહોતી, એક ભક્તની આતુરતા