ભાગ 12 — દરવાજાની બીજી બાજુ“આરવ... દરવાજો ખોલ.”બહારથી ફરી એ જ અવાજ સંભળાયો.એ અવાજ આરવ માટે અજાણ્યો નહોતો.એ એની માતાનો અવાજ હતો.પરંતુ દેવની આંખોમાં સ્પષ્ટ ચેતવણી હતી.“એ તારી માતા નથી.”આરવે ધીમેથી પૂછ્યું, “તો પછી કોણ છે?”દેવે જવાબ આપ્યો નહીં.નિષા સ્ક્રીન સામે ઊભી રહી. તેની નજર હજુ પણ ZERO — ORIGINAL MEMORY પર હતી.“આરવ,” તેણે ધીમેથી કહ્યું, “દરવાજો ખોલશો નહીં.”બહારથી અવાજ આવ્યો—“બેટા, તું મારી વાત કેમ નથી માનતો?”આરવની આંખો ભીની થઈ ગઈ.તેના મગજમાં બાળપણની એક યાદ ઝબકી.માતાનો હાથ.શાળાના પહેલા દિવસે આપેલી હિંમત.પછી બીજું દૃશ્ય.હોસ્પિટલ.પછી અંતિમ વિદાય.આરવે માથું પકડી લીધું.“મને બધું ગૂંચવાઈ રહ્યું છે.”દેવે તરત કહ્યું, “આ જ નક્ષત્ર ઇચ્છે છે.”“શું?”“ભાવના અને