પ્રકરણ ૧૧: સિંહ-સંસ્કાર અને કાયદોજંગલમાં વાવાઝોડાનો સુસવાટો હજુય શાંત થયો નહોતો. પવનના પ્રચંડ ઝાપટાં સાથે ધૂળની ડમરીઓ ઊડી રહી હતી. નેસડા તરફ જતાં કાચા રસ્તે માલધારીઓના ટ્રેક્ટર અને અર્જુનસિંહની જીપ પૂરપાટ ઝડપે દોડી રહ્યા હતા. હેડલાઈટના પીળા પ્રકાશમાં આગળનો રસ્તો ધૂંધળો દેખાતો હતો. દૂર ગામડાના પાદરેથી ઢોલ-નગારા જેવા અવાજો, વાસણો અથડાવવાના ભયભીત પડઘા અને સ્ત્રી-બાળકોની ડરેલી ચીસો પવન સાથે ભળીને આવી રહી હતી.જીપની પાછળની સીટ પર બેઠેલો સમીર આખોય ધ્રૂજી રહ્યો હતો. તેણે જોયું હતું કે તેના એક સ્વાર્થ અને લાલચને કારણે આખું જંગલ રક્તરંજિત બનવાની આરે આવીને ઊભું હતું. તેના ખભા પરથી લોહી નીતરતું હતું, પણ તેનાથીય વધુ ઘા