પ્રસ્તાવના: અસ્તિત્વના ઉંબરે... ​સમાજ જેને 'સફેદપોશ' કહે છે, એની પાછળ કેટલા અંધારા ખૂણા છુપાયેલા હોય છે? અને એ અંધારામાં જ્યારે કોઈ સ્ત્રીના આત્મસન્માનના લીરેલીરા ઉડે છે, ત્યારે એ શું કરે છે? ​'ચીથરા'—આ માત્ર એક શબ્દ નથી, પણ એક એવી સ્ત્રીની પડઘાતી ચીસ છે જેણે મૌન રહેવાનો ઇનકાર કર્યો છે. આપણે સ્ત્રીને કાં તો પૂજતા આવ્યા છીએ અથવા તો તેને હડધૂત કરતા આવ્યા છીએ. પણ આ વાર્તા એ 'દેવી' કે 'અબળા'ની નથી. આ વાર્તા એ હાડ-માંસની સ્ત્રીની છે, જેનામાં સદગુણોનો ભંડાર છે તો ક્યાંક સ્વાર્થના કાળા ડાઘ પણ છે.

1

ચીથરા ( પ્રસ્તાવના )

પ્રસ્તાવના: અસ્તિત્વના ઉંબરે...​સમાજ જેને 'સફેદપોશ' કહે છે, એની પાછળ કેટલા અંધારા ખૂણા છુપાયેલા હોય છે? અને એ અંધારામાં જ્યારે સ્ત્રીના આત્મસન્માનના લીરેલીરા ઉડે છે, ત્યારે એ શું કરે છે?​'ચીથરા'—આ માત્ર એક શબ્દ નથી, પણ એક એવી સ્ત્રીની પડઘાતી ચીસ છે જેણે મૌન રહેવાનો ઇનકાર કર્યો છે. આપણે સ્ત્રીને કાં તો પૂજતા આવ્યા છીએ અથવા તો તેને હડધૂત કરતા આવ્યા છીએ. પણ આ વાર્તા એ 'દેવી' કે 'અબળા'ની નથી. આ વાર્તા એ હાડ-માંસની સ્ત્રીની છે, જેનામાં સદગુણોનો ભંડાર છે તો ક્યાંક સ્વાર્થના કાળા ડાઘ પણ છે.​જ્યારે કોઈ સ્ત્રીને લાગે કે તેના અસ્તિત્વને જ એક 'ચીથરું' સમજીને ફેંકી દેવામાં આવ્યું છે, ...Read More

2

ચીથરા - ભાગ 1

ચીથરા​ભાગ - ૧: કાચના મહેલ અને લોહીના ડાઘ​અમદાવાદના એસ.જી. હાઈવે પર આવેલી એ સેવન-સ્ટાર હોટલના ટેરેસ લાઉન્જમાં હવામાં એક નશો હતો. આ નશો માત્ર મોંઘી સ્કોચ કે વિદેશી વાઈનનો નહોતો, પણ સત્તા, પૈસા અને મહોરાંઓ પાછળ છુપાયેલી વાસનાનો હતો. રાતના બાર વાગવા આવ્યા હતા, છતાં શહેરના આ 'સફેદપોશ' વર્ગ માટે તો સાંજ હજુ હમણાં જ પડી હતી. કાચની દીવાલોની પેલે પાર અમદાવાદના ટ્રાફિકની લાઈટો લોહીના ટીપાં જેવી લાલ દેખાતી હતી.​વિદેહિતા એ ભીડમાં એક ખૂણે ઉભી હતી, તેના હાથમાં પકડેલો વાઈન ગ્લાસ તેના લાંબા અને આકર્ષક આંગળાઓ વચ્ચે એક હથિયાર જેવો લાગતો હતો. તેણે ડાર્ક વાઈન કલરની હેન્ડલૂમ સિલ્ક સાડી ...Read More

3

ચીથરા - ભાગ 2

ભાગ - ૨: શણગારેલા પિંજરા અને મૌનનો ચિત્કાર​અમદાવાદના પશ્ચિમ વિસ્તારમાં આવેલો વિદેહિતાનો આલીશાન થ્રી-બીએચકે ફ્લેટ બહારથી કોઈ સપના જેવો હતો, પણ અંદરની હવા પથ્થર જેવી ભારે હતી. લિફ્ટમાંથી બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના પગ સીસાના બનેલા હોય તેમ જમીન પર પછડાતા હતા. તેની સિલ્ક સાડીનો ફાટેલો છેડો હજુ પણ તેના ખભા પર લટકતો હતો—એક જીવતા જખમની જેમ. તેણે એ સાંધવાની તસ્દી નહોતી લીધી. તેને જોવું હતું કે તેના ઘરની ચાર દીવાલોમાં એ 'ચીથરા'ને ઓળખવાની કોઈનામાં હિંમત છે કે નહીં.​તેણે દરવાજો ખોલ્યો. ડ્રોઈંગ રૂમમાં માત્ર એક નાનો લેમ્પ ચાલુ હતો, જેની પીળી રોશની ઈટાલિયન માર્બલ પર પડીને ધૂંધળી થઈ જતી હતી. ...Read More

4

ચીથરા - ભાગ 3

ભાગ - ૩: ઝેરીલી સવાર અને શતરંજની ચાલ​અમદાવાદના આકાશમાં સૂર્ય હજુ હમણાં જ ડોકિયું કરી રહ્યો હતો. એસ.જી. હાઈવેની ગ્લાસ-બિલ્ડિંગો પર સવારની કુમળી રોશની અથડાઈને પરાવર્તિત થતી હતી, પણ વિદેહિતાના બેડરૂમમાં હજુ પણ ગઈકાલની રાતનો એ ઝેરીલો અંધકાર છવાયેલો હતો. રાતભર તે એક પલકારા માટે પણ સૂઈ શકી નહોતી. તેની આંખોની નીચે આવેલા કાળા કુંડાળા તેની રાતભરની માનસિક ખેંચતાણની સાક્ષી પૂરતા હતા. બાજુમાં સુમિત ઘસઘસાટ ઊંઘી રહ્યો હતો—નિશ્ચિંત, જાણે ગઈકાલે રાત્રે તેણે પોતાની પત્નીના આત્માના લીરેલીરા ન ઉડાડ્યા હોય!​વિદેહિતા પથારીમાંથી ઊભી થઈ. અરીસા સામે ઊભા રહીને તેણે પોતાની જાતને જોઈ. વિખરાયેલા વાળ, સુજી ગયેલી આંખો અને એ જ ખભા ...Read More