બનફૂલ( જંગલનું ફૂલ )કાવ્યોપન્યાસ"જે ફૂલ હજુ અસૂંઘેલું છે, અને નખથી જેનું કૂંપળ ભાંગવામાં નથી આવ્યું"પ્રથમ સર્ગમારે નથી જોઈતું જ્ઞાન, નથી જોઈતું જાણવુંસંસાર અને મનુષ્ય કોને કહેવાય!વનનું પુષ્પ વનમાં જ ખીલતવનની ગોદમાં જ સૂકાઈ જાત!દીપ-નિર્વાણરાત્રિના અંધકારના સમૂહને નાબૂદ કરીરજત (ચાંદી) જેવી શોભાથી યુક્ત, પ્રદીપ્ત બરફની ચાદરહિમાલયના શિખરો પર પ્રકાશ પામી રહી છેઅસંખ્ય વિશાળ અને મહાન શિખરોની હમાળાઓ;ઝરણાંઓ વહી રહ્યા છે, શિખરથી શિખર ઊંચકાઈ રહ્યા છેદિગંતની સીમા પર જઈને જાણે તેનો અંત થાય!માથા પર ચંદ્ર અને સૂર્ય, ચરણોમાં પૃથ્વીનું સામ્રાજ્યમસ્તક પર સ્વર્ગનો ભાર વહન કરી રહ્યો છે;બરફથી મસ્તક ઢાંકીને જાણે પ્રકૃતિની રમત ચાલી રહી છેભ્રૂકુટી (ભમર)ના ઈશારે જ જાણે સૌનું નિરીક્ષણ કરી