ગુજરાતના એક મધ્યમવર્ગીય ગામડામાં આવેલું ‘શ્યામપુર’ નામનું ગામ. આ ગામની ચારેય બાજુ હરિયાળા ખેતરો અને સુંદર વાતાવરણ હતું, પરંતુ આ સુંદરતાની પાછળ એક કાળી છાયા છવાયેલી હતી—અને તે હતી ‘દહેજ પ્રથા’. દીકરીના જન્મથી જ માતા-પિતાના મનમાં દીકરીના શિક્ષણ કે ભવિષ્ય કરતાંય વધારે ચિંતા દીકરીના લગ્નમાં અપાતા દહેજની રહેતી.                         આ જ ગામમાં રહેતી એક તેજસ્વી અને સ્વમાની યુવતી એટલે રૂપા. રૂપાએ એમ.એ. સુધીનો અભ્યાસ કર્યો હતો અને તે ગામની જ સરકારી શાળામાં બાળકોને ભણાવતી હતી. તેના વિચારો આધુનિક હતા અને તે માનતી કે, “સ્ત્રી એ કોઈ વેપારની ચીજ નથી કે