પ્રસ્તાવના: અદ્રશ્ય અસ્તિત્વનો જંગ​સાહિત્ય જ્યારે વાસ્તવિકતાના ઉંબરે આવીને ઊભું રહે છે, ત્યારે શબ્દોની ધાર તેજ થઈ જાય છે. માનવ એ કુદરતની સૌથી સુંદર રચના છે, પણ એ જ શરીરમાં જ્યારે કોઈ કોષ બળવો કરે, ત્યારે એ રચના પોતે જ પોતાનો વિનાશ કરવા પ્રેરાય છે. આ નવલકથા એવા જ એક આંતરિક વિદ્રોહની વાત છે. આ વાર્તા એવા દરદની છે જે સ્ત્રીત્વના ગૌરવને સ્પર્શે છે, અને એવા સંઘર્ષની છે જે મધ્યમવર્ગીય ઘરની દિવાલોને હચમચાવી નાખે છે.​પીડાનું નગ્ન સત્ય​ઘણીવાર આપણે 'કેન્સર' શબ્દ સાંભળીએ છીએ અને એક ક્ષણ માટે સહાનુભૂતિ વ્યક્ત કરીને આગળ વધી જઈએ છીએ. પણ શું આપણે ક્યારેય એ વિચાર્યું છે ...Read More

#કેન્સરપ્રકરણ ૨: વિધિનો વજ્રપાત અને સંવેદનાની સરવાણી​ડૉ. જીવન શાહની કેબિનમાં એ સફેદ કાગળ પર લખાયેલા 'Invasive Ductal Carcinoma' ના જીવિકા માટે માત્ર મેડિકલ ટર્મ્સ નહોતા, પણ એ તેના હસતા-રમતા સંસાર પર પડેલી કાળી નજર હતી. ડૉક્ટરની કેબિનમાંથી બહાર નીકળતી વખતે હોસ્પિટલનો એ લાંબો કોરિડોર જીવિકાને અત્યંત સાંકડો લાગી રહ્યો હતો. તેની આસપાસના લોકો, નર્સોની અવરજવર, સ્ટ્રેચર પર જતા દર્દીઓ—બધું જ જાણે ધૂંધળું હતું.​જીત પટેલે જીવિકાનો હાથ પકડ્યો હતો, પણ એ પકડમાં આજે ભરોસા કરતાં વધુ ધ્રુજારી હતી. પાર્કિંગમાં આવીને જેવી જીત ગાડીમાં બેઠો, તેનું મન ફાટી પડ્યું. સ્ટીયરિંગ પર માથું રાખીને તે ડસકે-ડસકે રડી પડ્યો.​"જીત... પ્લીઝ, તમે જ હિંમત ...Read More

#કેન્સરપ્રકરણ ૨: વિધિનો વજ્રપાત અને સંવેદનાની સરવાણી​ડૉ. જીવન શાહની કેબિનમાં એ સફેદ કાગળ પર લખાયેલા 'Invasive Ductal Carcinoma' ના જીવિકા માટે માત્ર મેડિકલ ટર્મ્સ નહોતા, પણ એ તેના હસતા-રમતા સંસાર પર પડેલી કાળી નજર હતી. ડૉક્ટરની કેબિનમાંથી બહાર નીકળતી વખતે હોસ્પિટલનો એ લાંબો કોરિડોર જીવિકાને અત્યંત સાંકડો લાગી રહ્યો હતો. તેની આસપાસના લોકો, નર્સોની અવરજવર, સ્ટ્રેચર પર જતા દર્દીઓ—બધું જ જાણે ધૂંધળું હતું.​જીત પટેલે જીવિકાનો હાથ પકડ્યો હતો, પણ એ પકડમાં આજે ભરોસા કરતાં વધુ ધ્રુજારી હતી. પાર્કિંગમાં આવીને જેવી જીત ગાડીમાં બેઠો, તેનું મન ફાટી પડ્યું. સ્ટીયરિંગ પર માથું રાખીને તે ડસકે-ડસકે રડી પડ્યો.​"જીત... પ્લીઝ, તમે જ હિંમત ...Read More

#કેન્સરભાગ ૩: અસ્તિત્વનું ખરવું અને મૌનનો ચિત્કાર​ જ્યારે જીવિકાના હાથમાં તેના રેશમી વાળનું પહેલું ગુચ્છું આવ્યું, ત્યારે એ માત્ર નહોતા, પણ તેના સ્ત્રીત્વ અને આત્મવિશ્વાસના ટુકડા હતા. અરીસા સામે ઊભેલી જીવિકા પોતાની જ છબીને ઓળખી શકતી નહોતી. તેની આંખો નીચે કાળા કુંડાળા ઉતરી આવ્યા હતા અને ચહેરો કીમોના કેમિકલ્સને કારણે પીળો પડી ગયો હતો.​​કીમોથેરાપીનો બીજો રાઉન્ડ પૂરો થયો હતો. આ વખતે ડૉ. જીવન શાહે ડોઝ વધાર્યો હતો, કારણ કે કેન્સરના કોષો આક્રમક હતા. જીવિકાના શરીરની હાલત એવી હતી કે જાણે તેને કોઈએ જીવતી સળગાવી હોય. તેના મોઢામાં મોટા ચાંદા પડી ગયા હતા, જેને મેડિકલ ભાષામાં 'Mucositis' કહેવાય છે. તેને ...Read More

#કેન્સરભાગ 4 અપૂર્ણતાનો અરીસો અને સંવેદનાનો સંગ્રામજીવિકાએ પોતાના અસ્તિત્વનું ઘરેણું તેના વાળ ગુમાવ્યા હતા. પણ એ તો માત્ર તોફાનની હતી. મુંડન કરાવ્યા પછીની એ પહેલી રાત જીવિકા માટે સદીઓ જેવી લાંબી હતી. અરીસામાં પોતાનું સપાટ, વાળ વગરનું માથું જોઈને તેને લાગતું હતું કે તે હવે એ જીવિકા નથી રહી જેણે સાત વર્ષ પહેલાં જીત ના જીવનમાં કદમ મૂક્યા હતા.​કીમોથેરાપીનો ત્રીજો પ્રહાર:શરીરનો વિદ્રોહ​ત્રીજો કીમો જેવો શરૂ થયો, જીવિકાના શરીરની સહનશક્તિ જવાબ આપી ગઈ. આ વખતે ડૉ. જીવન શાહે 'Targeted Therapy' ના એ મોંઘા ૪૦,૦૦૦ ના ઇન્જેક્શન આપ્યા હતા. એ પ્રવાહી જેવું નસોમાં ગયું, જીવિકાને આખા શરીરમાં વીંછી કરડતા હોય તેવી ...Read More

#કેન્સરભાગ 5 શસ્ત્રક્રિયાની સવાર અને શ્રદ્ધાનો સૂરજજ્યારે ડૉ. જીવન શાહે 'માસ્ટેક્ટોમી' સ્તન કાઢવા ના ઓપરેશન નો નિર્ણય સંભળાવ્યો, ત્યારે મનમાં એક જ સવાલ ઘૂમરાતો હતો: "શું એક અંગ ગુમાવ્યા પછી પણ હું એ જ જીવિકા રહીશ?"​સોમવારની એ સવાર અત્યંત નિસ્તેજ હતી. અમદાવાદની સવારનો કોલાહલ હોસ્પિટલના પાંચમા માળે આવેલા ઓપરેશન થિયેટર (OT) ના દરવાજા પાસે આવીને શમી જતો હતો. જીવિકાને બ્લુ રંગનું હોસ્પિટલ ગાઉન પહેરાવવામાં આવ્યું હતું. તેના માથા પર સર્જિકલ કેપ હતી, જે તેના મુંડન કરેલા માથાને ઢાંકી રહી હતી.​​સ્ટ્રેચર તૈયાર હતું. નર્સે આવીને કહ્યું, "ચાલો જીવિકાબેન, સમય થઈ ગયો છે."​જીવિકાએ સ્ટ્રેચર પર સૂતા પહેલા એકવાર પાછળ ફરીને જોયું. ...Read More

#કેન્સરભાગ 6 અગ્નિપરીક્ષા અને રાખમાંથી બેઠું થતું આયખુંજીવિકાએ પોતાના શરીરનો એક અંશ ગુમાવ્યો હતો. ઓપરેશનના ટાંકા હજી લીલા હતા, કેન્સર સામેનો જંગ વિરામ લેવા તૈયાર નહોતો. ડૉ. જીવન શાહે સ્પષ્ટ કર્યું હતું કે સર્જરી પછી શરીરમાં રહી ગયેલા કેન્સરના અદ્રશ્ય 'માઈક્રો' કણોને ખતમ કરવા માટે રેડિયેશન (Radiation therapy) અનિવાર્ય છે.​રેડિયેશનનો રૂમ એક ઠંડો સ્મશાનવત સન્નાટોબની ગયું હતું​ઓપરેશનના એક મહિના પછી જ્યારે જીવિકા હોસ્પિટલના રેડિયેશન વિભાગમાં પ્રવેશી, ત્યારે ત્યાંનું વાતાવરણ કીમોથેરાપીના વોર્ડ કરતા પણ વધુ ભયાનક હતું. મોટા-મોટા સીસાના દરવાજા, લાલ લાઈટો અને મશીનોનો કર્કશ અવાજ.​"જીવિકાબેન, તમારે આ મશીન પર બિલકુલ સ્થિર સૂવાનું છે. હલનચલન કરશો તો કિરણો બીજા અંગોને ...Read More

#કેન્સરભાગ 7 આશાનો ઉદય અને સંબંધોની સરવાણી​ભાગ-૬ ના અંતે જીવિકા રેડિયેશનની અગ્નિપરીક્ષામાંથી બહાર આવી હતી, પણ તેનું શરીર કાળું ગયું હતું અને મન થાકી ગયું હતું. ઘરની આર્થિક સ્થિતિ પાયમાલ થઈ ચુકી હતી. જીત ના ખભા દેવા અને ચિંતાના બોજ નીચે ઝૂકી ગયા હતા. ત્યારે જ, 'શુભમ એપાર્ટમેન્ટ'ના ફ્લેટ નંબર ૪૦૨ નો ડોરબેલ વાગ્યો અને એક એવો અવાજ ગુંજ્યો જેણે આખા ઘરના માહોલમાં પ્રાણ ફૂંકી દીધા.​"ભાભી! અમે આવી ગયા!"​બારણે ઉભી હતી જીતની નાની બહેન આશા અને તેનો પતિ દીપક. આશા અને દીપક છેલ્લા છ મહિનાથી તેમના ટેક્સટાઈલ બિઝનેસના કામ અર્થે વિદેશની લાંબી ટૂર પર હતા. તેમને જીવિકાની બીમારી વિશે ...Read More

#કેન્સરભાગ 8 રિપોર્ટની રતાંધળી રાત અને વિધિની વક્રતા​ડૉ. જીવન શાહના શબ્દો 'PET Scan' હોસ્પિટલની કેબિનમાં બોમ્બ વિસ્ફોટની જેમ ફૂટ્યા હજી તો આશા અને દીપકના આવવાથી ઘરમાં આર્થિક નિરાંત થઈ હતી, હજી તો જીવિકાના માથા પર નવા વાળની કૂંપળો ફૂટી હતી, ત્યાં જ ફરીથી એક અજ્ઞાત ભયનો ઓછાયો મંડરાવા લાગ્યો.​જીવિકાના ભાભી, જેઓ અત્યાર સુધી પિયર પક્ષની મજબૂત લાકડી બનીને ઉભા હતા, તે આ સાંભળીને ફસડાઈ પડ્યા. "સાહેબ, હજી તો બધું પત્યું હતું... હજી તો એના ચહેરા પર સ્મિત આવ્યું હતું, શું હજી પણ કઈ બાકી છે?" તેમના અવાજમાં આખા પિયર પક્ષની લાચારી છલકાતી હતી. જીવિકાના પિતા જે મહેસાણાથી દોડી આવ્યા ...Read More

#કેન્સરભાગ 9 ઈમ્યુનોથેરાપી – શ્વાસ અને વિશ્વાસની આખરી લડાઈ​હોસ્પિટલના કોરિડોરમાં ફેલાયેલી ફિનાઈલની ગંધ હવે જીવિકાના શ્વાસનો હિસ્સો બની ગઈ PET Scan ના રિપોર્ટે જે 'Hotspot' બતાવ્યો હતો, તે માત્ર ફેફસાંમાં કેન્સરનો ફેલાવો નહોતો, પણ આખા પરિવારના હૃદય પર પડેલો ઘા હતો. સ્ટેજ-૪ (Metastasis) – આ એ શબ્દ છે જે સાંભળતા જ મધ્યમવર્ગીય પરિવારોના પગ નીચેથી જમીન સરકી જાય છે. પણ આ વખતે લડાઈમાં આશા અને દીપક રૂપી બે નવા સેનાપતિઓ જોડાયા હતા.​સંબંધોની નવી વ્યાખ્યા: પિયર અને સાસરીનો સંગમ​ડૉ. જીવન શાહની કેબિનની બહાર જીવિકાના ભાભી રડી રહ્યા હતા. પિયર પક્ષ માટે જીવિકા માત્ર એક નણંદ નહોતી, પણ ઘરની લક્ષ્મી હતી. ...Read More

#કેન્સરભાગ 10 વેન્ટિલેટરનો સન્નાટો અને આત્માનો આર્તનાદ​ઓપરેશન થિયેટર (OT) ની બહારની લાલ લાઈટ જાણે લોહીના ટીપા જેવી ટપકતી હતી. ફેફસાંમાંથી પાણી કાઢવાની પ્રક્રિયા (Pleural Tap) અત્યંત જટિલ હતી, કારણ કે તેનું શરીર અગાઉની કીમોથેરાપી અને રેડિયેશનને કારણે સાવ ખોખલું થઈ ગયું હતું. ઇમ્યુનોથેરાપીના ૨ લાખના ઇન્જેક્શને તેના શરીરમાં એક આંતરિક યુદ્ધ છેડી દીધું હતું.​જ્યારે ડૉ. જીવન શાહ બહાર આવ્યા, ત્યારે તેમના ગ્લવ્ઝ પર લોહીના ડાઘ હતા. તેમના ચહેરા પર વિજયનું સ્મિત નહીં, પણ એક ગંભીર ચિંતા હતી.​"જીતભાઈ, પાણી તો કાઢી લીધું છે, પણ જીવિકાબેનના ફેફસાં હવે પોતાની જાતે ઓક્સિજન ખેંચી શકતા નથી. અમારે તેમને વેન્ટિલેટર (Life Support) પર રાખવા ...Read More

#કેન્સરભાગ 11 ઉંબરાની મર્યાદા અને અસ્તિત્વનો અરીસો​વેન્ટિલેટરની એ ભયાનક નળીઓમાંથી મુક્તિ મળ્યાના પંદર દિવસ પછી, જીવિકા આજે પોતાના ઘરે ફરી રહી હતી. હોસ્પિટલના વ્હીલચેર પરથી ઉતરીને જ્યારે તેણે દીપકની ગાડીમાં પગ મૂક્યો, ત્યારે તેને પવનની લહેરખી પણ એક નવું આયુષ્ય આપતી હોય તેમ લાગ્યું.​પરંતુ, આ વળતર વિજયી નહોતું, તે એક થાકેલા યોદ્ધાનું શરણાગતિ જેવું હતું. ૨૫ લાખનું બિલ, વેચાયેલા દાગીના, ગીરવિ મુકાયેલું ઘર અને આશા-દીપકનો એ અસીમ ઉપકાર આ બધું જીવિકાના મન પર લોખંડી બોજ બનીને બેઠું હતું.​ઘરનું સ્વાગત અને સામાજિક કડવાશ​'શુભમ એપાર્ટમેન્ટ'ના ફ્લેટ પાસે પહોંચતા જ આશાએ જીવિકાની આરતી ઉતારી. સાસુએ ઉંબરા પર શ્રીફળ વધેર્યું. પિયરના ભાભી અને ...Read More

#કેન્સરભાગ 12 દેવાનો દવાનળ અને સ્વાભિમાનનો સંગ્રામ​જીવિકા ઘરે આવ્યાને એક મહિનો વીતી ગયો હતો. હોસ્પિટલના એ સફેદ ડ્રેસમાંથી બહાર તેણે ફરીથી રંગીન સાડી પહેરવાનું શરૂ કર્યું હતું, પણ અરીસામાં પોતાને જોતી વખતે તેને હંમેશા એવું લાગતું કે સાડીની પાછળ એક 'અધૂરી સ્ત્રી' છુપાયેલી છે. તેની જમણી બાજુનું ખાલીપણું (Mastectomy scar) તેને સતત એ અહેસાસ કરાવતું કે તે હવે પહેલા જેવી નથી.​પરંતુ, શારીરિક પીડા કરતા પણ વધુ ભયાનક હતી આર્થિક પીડા.​૨૫ લાખનો બોજ અને મધ્યમવર્ગીય મજબૂરી​એક રાત્રે જીવિકા પાણી પીવા માટે રસોડામાં ગઈ ત્યારે તેણે ડ્રોઈંગ રૂમમાં જીત, આશા અને દીપકને ગંભીર ચર્ચા કરતા સાંભળ્યા. ટેબલ પર બેંકની નોટિસો અને ...Read More

#કેન્સરભાગ 13 રહસ્યમય પત્ર અને 'ક્રાઉડ ફંડિંગ'નો ઉદયભાગ ૧૨ ના અંતે આશા એક પત્ર લઈને આવી હતી જેણે આખા ઉત્સુકતા વધારી દીધી હતી. જીવિકા, જે હવે મોતના ઓથાર નીચે જીવવા કરતાં મરવાનું પસંદ કરી રહી હતી, તેણે આશાના હાથમાં રહેલા પત્ર સામે જોયું. જીતે ધ્રૂજતા હાથે પત્ર ખોલ્યો.​પત્ર કોઈ હોસ્પિટલનો નહોતો, પણ એક આંતરરાષ્ટ્રીય એન.જી.ઓ. (NGO) 'કેન્સર હોપ ફાઉન્ડેશન' તરફથી હતો.​પત્રનું રહસ્ય: જ્યારે અજાણ્યા લોકો સ્વજન બને​"જીતભાઈ, આ પત્રમાં લખ્યું છે કે આપણી જીવિકા ભાભીની લડત વિશે કોઈએ સોશિયલ મીડિયા પર 'ક્રાઉડ ફંડિંગ' (Crowdfunding) કેમ્પેઈન શરૂ કર્યું હતું. અને છેલ્લા ૧૫ દિવસમાં દુનિયાભરના અજાણ્યા લોકોએ ભેગા થઈને ૧૦ લાખ ...Read More

#કેન્સરભાગ 14 અગ્નિપરીક્ષા અને આત્માનો અવાજહોસ્પિટલના સ્પેશિયલ રૂમમાં જીવિકા ટ્રેક્શન (Traction) પર હતી. તેના પગને વજન સાથે બાંધવામાં આવ્યો જેથી તૂટેલું હાડકું હલી ના શકે. કેન્સરના કણોએ તેના હાડકાંને અંદરથી એટલા પોલા કરી નાખ્યા હતા કે જાણે સૂકા લાકડાની ડાળખી. ડૉ. જીવન શાહે ડરતા-ડરતા જીત અને દીપકને આંકડાકીય સત્ય સમજાવ્યું:​"જીતભાઈ, આ સ્ટેજ પર સર્જરી જોખમી છે. હાડકાં એટલા બરડ છે કે સ્ક્રૂ પણ પકડશે નહીં. આપણે હવે માત્ર પેઈન મેનેજમેન્ટ અને 'પેલીએટિવ રેડિયેશન' (Palliative Radiation) કરી શકીએ જેથી દુખાવો ઓછો થાય. પણ આ માટેનો ખર્ચ અને ઇમ્યુનોથેરાપીનો આગળનો ડોઝ... બધું મળીને બીજા ૫ થી ૭ લાખની વ્યવસ્થા કરવી પડશે."​દીપકનો ...Read More

#કેન્સરભાગ 15 માનવતાનો અક્ષયપાત્ર અને અણધાર્યો સહારાહોસ્પિટલના એકાઉન્ટ વિભાગની નોટિસ જીત ના હાથમાં ધ્રૂજતી હતી. ૨૪ કલાકમાં ૨ લાખ આ સાંભળતા જ જીતને લાગ્યું કે તે કોઈ પાતાળમાં ઉતરી રહ્યો છે. દીપકની ફેક્ટરીના સોદાના રૂપિયા બેંકની પ્રોસેસમાં અટવાયેલા હતા અને હાથમાં રહેલી છેલ્લી બચત પણ ઓગળી ગઈ હતી.​જીત હોસ્પિટલના પાર્કિંગમાં એક ખૂણે જઈને બેસી ગયો. તેની આંખો સામે અંધકાર હતો. તેને ડર હતો કે જો આજે પેમેન્ટ નહીં થાય તો જીવિકાની ફિઝિયોથેરાપી અટકી જશે અને જે પગમાં આશાનું કિરણ દેખાયું હતું તે ફરી પથ્થર બની જશે.​પિયરના ભાભીનું આગમન અને મોટો ખુલાસો​જીવિકાના પિયરના ભાભી, જેઓ છેલ્લા કેટલાય દિવસથી હોસ્પિટલમાં જ ...Read More

#કેન્સરભાગ 16 વિસ્મૃતિની ખીણ અને પ્રેમનો પ્રતિસાદ​રેડિયેશન રૂમની બહાર લાલ લાઈટ ચાલુ-બંધ થઈ રહી હતી, જે જીત ના હૃદયના સાથે સુસંગત હતી. અંદર ડૉક્ટરોની ટીમ જીવિકાને 'સ્ટેટસ એપિલેપ્ટિકસ' (સતત આવતી આંચકી) માંથી બહાર લાવવા માટે મથી રહી હતી. જ્યારે જીવિકાને સ્ટ્રેચર પર બહાર કાઢવામાં આવી, ત્યારે તેના મોઢા પર ઓક્સિજન માસ્ક હતો અને તેની આંખો છત તરફ સ્થિર હતી.​યાદશક્તિનો હાસ અને ઓળખનું સંકટ​૪૮ કલાકના સઘન નિરીક્ષણ પછી જ્યારે જીવિકાએ આંખો ખોલી, ત્યારે તેની નજરમાં એ જૂની ઓળખ નહોતી. તે ખાલીપો હતો જે 'Brain Metastasis' ની ભયાનક આડઅસર છે.​"જીવિકા... ઓળખે છે મને? હું જીત," જીતે તેનો હાથ પકડીને પૂછ્યું.જીવિકાએ તેને ...Read More

#કેન્સર​ભાગ 17 'ઉથલો' કે 'અંતિમેચ્છા'?​જીત જ્યારે હોસ્પિટલના એ જાણીતા કોરિડોરમાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો, ત્યારે તેને બધું જ ધૂંધળું હતું. ડૉ. જીવન શાહના ટેબલ પર જીવિકાના લોહીના રિપોર્ટ્સ પડ્યા હતા.​"જીતભાઈ, બેસો," ડૉક્ટરે ગંભીર અવાજે કહ્યું. "આપણે ૩.૫ લાખનું જે ઇમ્યુનોથેરાપી ઇન્જેક્શન આપ્યું, તેના પછી આ રિપોર્ટ્સમાં 'CA-125' અને 'CEA' માર્કર્સ અચાનક વધી ગયા છે. સામાન્ય રીતે આનો અર્થ એ થાય કે કેન્સર ફરીથી સક્રિય થયું છે અથવા કોઈ નવા અંગમાં ફેલાયું છે."​નવી મેડિકલ આફત: શું ફરી ઓપરેશન?​જીતના અવાજમાં ધ્રુજારી હતી. "સાહેબ, હવે તો દીપકની ફેક્ટરી પણ વેચાઈ ગઈ છે અને ઉર્જાએ આપેલા ૨.૫ લાખ પણ વપરાઈ ગયા છે. જો ...Read More

#કેન્સર​ભાગ 18 મધ્યમવર્ગની મરણચીસ અને ઘરની હરાજી​કોર્ટની એ નોટિસ જીતના હાથમાં શું આવી, જાણે તેના હૃદય પર કોઈએ ગરમ મૂકી દીધો હોય. જે પિતાજીએ ૩૦ વર્ષ સુધી સરકારી નોકરીમાં પરસેવો પાડીને, એક-એક રૂપિયો બચાવીને આ 'શાંતિ નિવાસ' બનાવ્યું હતું, આજે એ જ ઘરના ઉંબરે કાયદાના બુટનો અવાજ સંભળાતો હતો.​પિતાજીનું કૂણું હૃદય અને કઠોર સત્યપિતાજી સોફા પર બેઠા-બેઠા એ નોટિસ વાંચી રહ્યા હતા. તેમની ધ્રૂજતી આંગળીઓ જ્યારે "જપ્તી" શબ્દ પર અટકી, ત્યારે તેમની આંખોમાંથી વહેતું આંસુ સીધું એ કાગળ પર પડ્યું. "જીત બેટા... મેં તો વિચાર્યું હતું કે આ ઘરમાં તારી મમ્મી અને હું શાંતિથી પ્રાણ છોડીશું. પણ શું હવે ...Read More

#કેન્સર​ભાગ ૧૯: રાખનો ઢગલો અને અબોલ રૂદન​સ્મશાનની એ ભયાનક શાંતિમાં જીવિકાનો દેહ પંચતત્વમાં વિલીન થઈ ગયો હતો. જીત જ્યારે છેલ્લો કણ જોઈને સ્મશાનની બહાર નીકળ્યો, ત્યારે તેને લાગ્યું કે તેના પગ જમીન પર નથી, પણ કોઈ ઊંડી ખીણમાં ઉતરી રહ્યા છે. ૪૨ લાખ ખર્ચ્યા પછી પણ નસીબના ચોપડામાં માત્ર 'રાખ' બાકી રહી હતી.​ઘરનો ભયાનક સન્નાટો અને વીણાનું મૌન​જ્યારે આખો પરિવાર ઘરે પહોંચ્યો, ત્યારે 'શાંતિ નિવાસ'માં સ્મશાન જેવી જ શાંતિ હતી. સૌથી વધુ હચમચાવી દે તેવી હાલત ૭ વર્ષની વીણાની હતી. જે દીકરી ક્યારેય મમ્મી વગર જમતી નહીં, જે ચોકલેટ માટે આખા ઘરને માથે લેતી, તે આજે અચાનક જાણે ૭૦ ...Read More

#કેન્સર​ભાગ 20 એકલતાનું કેન્સર અને અધૂરી હૂંફ​૪૨ લાખનું દેવું ઉતરી ગયું હતું. ઘર બચી ગયું હતું. દીપકની નવી ફેક્ટરીનું મુક્તિ અને ઉર્જાના સહયોગથી પૂરજોશમાં શરૂ થઈ ગયું હતું. આશાના જૂના પ્રેમીએ આપેલી જમીન હવે પરિવાર માટે એક સુરક્ષિત કવચ બની ગઈ હતી. સામાજિક રીતે જીત પટેલ હવે એક 'વિજેતા' હતો, પણ અંગત રીતે? અંગત રીતે જીત એક એવા અંધકારમાં ધકેલાઈ રહ્યો હતો જ્યાં પ્રકાશનું એક પણ કિરણ નહોતું.​"કેન્સર કરતાં પણ એકલતા વધુ ખતરનાક હોય છે" આ વાક્ય હવે જીતના જીવનનો પર્યાય બની ગયું હતું.​બધું જ હોવા છતાં કંઈ જ નથી​રાત્રે ૧૧ વાગ્યે જ્યારે આખું ઘર ઊંઘી જતું, ત્યારે જીત ...Read More

#કેન્સર​ભાગ 21 લોહીની તડપ અને આત્માનો વ્યાધિ​જીત માટે હવે 'શાંતિ નિવાસ' એક જેલ બની ગયું હતું. ઉર્જાએ તેના મનના પર જે ટોર્ચ ફેંકી હતી, તેનાથી પ્રકાશ તો ના થયો પણ જીતને પોતાની અંદર છુપાયેલા 'રાક્ષસ'ના દર્શન જરૂર થઈ ગયા. ઉર્જાનો એ પ્રસ્તાવ કે તે જીતના આ અંધકારમાં સાથી બનવા તૈયાર છે એ જીત માટે કોઈ મીઠું ઝેર જેવું હતું.​શરીરનો બળવો: જ્યારે સંસ્કારો હારે છે​રાત્રે જ્યારે આખું ઘર ઘસઘસાટ ઊંઘતું હોય, ત્યારે જીતના શરીરમાં એક અજીબ બેચેની જાગતી. આ માત્ર 'ઈચ્છા કે ભૂખ ' નહોતી, આ એક 'અસ્તિત્વની ભૂખ' હતી. તેને રય રય ને જીવિકાનો એ સ્પર્શ યાદ આવતો. પલંગની ...Read More

#કેન્સર​ભાગ 22 અંતિમ વિજય શૂન્યમાંથી સર્જન અંતિમ ભાગ​જીત અને ઉર્જાના લગ્નના સમાચાર સોસાયટીમાં પ્રસરી ગયા હતા. જે સમાજ અત્યાર જીતને 'ત્યાગી પતિ' કહીને નવાજતો હતો, તે આજે અચાનક ન્યાયાધીશ બની ગયો હતો. રવિવારની સવારે સોસાયટીના ગાર્ડન માં લોકોનું ટોળું ભેગું થયું હતું. જીત, ઉર્જા અને પિતાજી બહાર નીકળ્યા ત્યારે મેણાં-ટોણાંની ઝડી વરસી.​સમાજનો ઘોર અન્યાય હવે ફરી શરૂ થયુઓ હતો​સોસાયટીના એક વડીલે આગળ આવીને કહ્યું, "જીત, અમને તારાથી આ આશા નહોતી! પેલી જીવિકા બિચારી તને તકલીફ ના પડે એટલે ઝેર ખાઈને મરી ગઈ, અને તેં તેના ગયાના મહિનાઓમાં જ બીજી સ્ત્રી શોધી લીધી? આ તો જીવિકા સાથે ઘોર વિશ્વાસઘાત છે. ...Read More