આ કહાણીમાં, એક પરી અને રાજકુમાર વનમાં ફરતા હોય છે, જ્યાં તેઓ કુદરતની સુંદરતાથી પ્રભાવિત થાય છે. અચાનક, પરીની નજર એક લાલ ગુલાબ પર પડે છે, અને તે ગુલાબની સુંદરતા અને પ્રેમાળ રંગ વિશે વાત કરે છે. રાજકુમાર તેને ગુલાબ ચૂંટવાની મંજૂરી આપે છે. પણ જયારે પરી ગુલાબને ચૂંટવા જતી છે, ત્યારે તે એક કાંટા સાથે ઠોકરાઈ જાય છે, જેના કારણે તે દુખી થઈ જાય છે અને ગુલાબને નફરતથી ફેંકી દે છે. રાજકુમાર, જે આ દ્રશ્ય જોઈ રહ્યો છે, ગુલાબને ઉઠાવીને અને તેની સાથે સહાનુભૂતિપૂર્વક વાત કરે છે, બોધ આપે છે કે કાંટા ગુલાબના સ્વભાવનો ભાગ છે અને તે ગુલાબને ધૃણા કરવાનો કોઈ કારણ નથી. આ કહાણી પ્રેમ અને પીડાના સંબંધને દર્શાવે છે, જ્યાં સાચા પ્રેમમાં ક્યારેય દુખ પહોંચાડવું જોઈએ નહીં. તે કહે છે કે પ્રેમ ઈશ્વરના વરદાન સમાન છે અને તેને સમજવા માટે કોઈ વ્યાખ્યા નથી. પ્રેમ એ જીવન છે, અને ગુસ્સા કે નફરતથી દૂર રહેવું જોઈએ. અંતે, પ્રેમ માનવ જીવનમાં એક મહત્વપૂર્ણ સ્થાન ધરાવે છે, જે દુઃખ અને સુખની પરિભાષા કરતાં ઊંચું છે.

by Dipika rathod in Gujarati Love Stories

Writen by Dipika rathod

Category Love Stories