कथेचा सारांश: कथेतील मुख्य पात्र सुजित आणि कुमार यांच्यातील संवाद मोबाईलवर संपतो. सुजित कुमारच्या डायरीतील लेखन वाचण्यात व्यस्त असते. कुमारने बारावीच्या वर्षात कॉलेजची सुरुवात आणि त्याच्या मित्रकीतीचा अनुभव लिहिलेला आहे. त्याला किर्तीप्रियाच्या सहवासात आनंद मिळतो, पण प्रेम काय आहे हे त्याला समजत नाही. एक दिवस, सुजित कॉलेजला जाण्यासाठी उशीर करतो आणि घाईत सायकल चालवतो. त्याला वाटते की किर्तीप्रिया कॉलेजला गेली असेल, पण अचानक तो तिला सायकलच्या स्टँडवर उभी पाहतो. तिला सायकलची चैन बसवण्यात अडचण येते. सुजित तिला मदत न करता तिचे प्रयत्न पाहतो, कारण तो तिच्या आत्मनिर्भरतेवर विश्वास ठेवतो. किर्तीप्रिया चूक करत असताना ती सुजितकडे कटाक्ष टाकते, पण मदतीसाठी शब्द न वापरता ती स्वत: प्रयत्न करीत असते. या प्रक्रियेत, किर्तीप्रियाची त्रासाची भावना आणि सुजितचा तिच्या प्रति आकर्षण यांचे चित्रण होते. त्यांच्या संवादातून मैत्री, प्रेम आणि आत्मनिर्भरतेच्या भावना व्यक्त होतात.

by Praful R Shejao in Marathi Fiction Stories

Writen by Praful R Shejao

Category Fiction Stories