આખામાં ગામ મા જ્યારે પણ કોઈના લગનની શરણાઈ વાગતી, ત્યારે સુરજપર ગામના નાથુજીના ડેલામાં એક લાંબો નિસાસો નંખાતો. નાથુજીના દીકરા. મોટો જગાભાઈ (જગદીશ), વચલો ભગો (ભગવાન) અને નાનો દિલો (દિલીપ). ઉંમરના હિસાબે જગાભાઈ અત્યારે પાકાં ત્રીસ વટાવીને એકત્રીસ વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ કરી ચૂક્યા હતા, પણ એમના નસીબમાં હજુ સુધી કોઈ કન્યાએ 'મંગલ પ્રવેશ' કર્યો નહોતો.જગાભાઈ દેખાવે પાછા એવા ખોટા નહોતા. ઊંચો પૂરો કદ, માથે ઘાટીલા વાળ અને મૂછોનો વળ. પણ ભગવાને એમને સ્વભાવમાં એક એવી અદભુત આળસ અને જીદ આપી હતી કે એમની આદતો આખા પંથકમાં ફેમસ હતી. જગાભાઈ સવારે અગિયાર વાગ્યા પહેલાં પથારીમાંથી હેઠા ઉતરે તો સૂરજ પૂર્વની ...Read More

ધોતિયું ફાટવાનો એ અવાજ એટલો કરકરો હતો કે રસોડાની દીવાલો પણ ધ્રુજી ગઈ! નવી વહુઓ ગીતા અને કવિતા સાડલાના પાછળ મોઢું છુપાવીને હસવું રોકવાનો નાકામ પ્રયાસ કરી રહી હતી. જગાભાઈની મરદવાળી મૂછો શરમના માર્યા જાણે હેઠી નમી ગઈ. પણ જગાભાઈ એટલે જગાભાઈ! પોતાની આબરૂના ધજાગરાને જ વટનું કારણ બનાવી દેવામાં એ પાવરધા હતા.એમણે ફાટેલા ધોતિયાને એક હાથે પકડી રાખ્યું, બીજા હાથે મૂછનો વળ સરખો કર્યો અને ગંભીર અવાજે બોલ્યા, "જોયું ગીતા વહુ? આને કહેવાય આખા ઘરનો ભાર! આ સોફાની સ્પ્રિંગો પણ મારા વિચારોના વજનથી તૂટી જાય છે. આ તો નવી વહુઓ પગલાં પાડે છે એટલે મેં કીધું લાવ, બ્રહ્મમુહૂર્તમાં ...Read More

જગાભાઈને ભણાવવાના પાઠનું આયોજન ગીતા અને કવિતાએ બપોરે જ ચોકમાં બેસીને પાકું કરી લીધું હતું. પુરુષો ગમે તેટલા હોશિયાર પણ જ્યારે ઘરની બે વહુઓ 'સંયુક્ત મોરચો' બનાવે, ત્યારે મોટા-મોટા યુદ્ધના મેદાનો પણ નાના પડી જાય!જગાભાઈની સૌથી મોટી બે નબળાઈઓ હતી: એક– એમનો કડક ૧૩૫ તંબાકુ વાળો માવો (જે દિવસમાં એ દસ વાર ઘસતા), અને બીજું– સવારની અગિયાર વાગ્યા સુધીની કુંભકર્ણ કોપીરાઇટ છાપ ઊંઘ. વહુઓએ નક્કી કર્યું કે આ બેય પર સીધો સર્જિકલ સ્ટ્રાઈક કરવો.સાંજે પાંચ વાગ્યે જગાભાઈ ચોરેથી રાજકારણની મોટી ચર્ચાઓ પતાવીને ડેલામાં આવ્યા. એમનો નિયમ હતો કે ઘરે આવીને ખાટલે બેસીને પહેલો અવાજ પાડે, "એય વહુઓ, જરા કડક ...Read More