આ વાર્તામાં મુખ્ય પાત્ર, જેની માતા સાથે સંકળાયેલા અનુભવોને દર્શાવે છે, તે પોતાને એક કઠોર પરિસ્થિતિમાં અનુભવે છે. માતાનું વર્તન જોવા પછી તે ખૂબ દુઃખી થઈ જાય છે, પરંતુ તેના દુઃખને સહન કરવા માટે કોઈ વાત કરવાનું નથી. તે માધુરી વિશે વિચારે છે અને તેના જીવનમાં તેના વિહોણાંને સહન કરી શકતું નથી. પાત્રે મમ્મીને છેલ્લી વાર જોઈને તેમના ચરણ સ્પર્શીને ઘર છોડવાનું નક્કી કરે છે. તે તળાવની કિનારે ઊભા રહીને પોતાના યાદોનો રીવાઇન્ડ કરે છે, જેમાં માતાના પ્રેમ અને સંભાળની યાદો છે, અને માધુરીનાં સાથેના પળો પણ યાદ કરે છે. જ્યારે તે આત્મહત્યા વિશે વિચારતો હોય છે, ત્યારે માધુરીનું અવાજ સાંભળે છે, જે તેને જીવનની હકીકતનો સામનો કરવા માટે પ્રેરણા આપે છે. તે realizes કરે છે કે સમસ્યાઓને હલ કરવા માટે ક્યારેય ભાગવું યોગ્ય નથી. આ વાર્તા પ્રેમ, કુટુંબ અને આત્મ-અન્વેષણના વિષયો પર આધારિત છે, જેમાં પાત્રની જિંદગીની બધી દુક્ખદ યાદોને દર્શાવવાનું પ્રયત્ન કરવામાં આવ્યું છે.

by Parmar Bhavesh in Gujarati Love Stories

Writen by Parmar Bhavesh

Category Love Stories