आर्या आता थोडी स्थिर झाली होती, पण तिला खाण्याची इच्छा नव्हती. तिची आई तिला जेवायला आग्रह करत होती, परंतु आर्या चिडून बोलली की तिला काहीही खाण्याची इच्छा नाही. सिद्धांत, जो या सगळ्या परिस्थितीला पाहत होता, आर्याच्या आईच्या तणावाबद्दल चिंतित होता. आर्या आपल्या आईला दुखवण्यासाठी रागात बोलली, ज्यामुळे तिची आई आणखी दुखी झाली. आयुषने आर्याला शांत करण्याचा प्रयत्न केला, परंतु आर्या त्याच्या शब्दांना समजून घेत नव्हती. आर्याला आपल्या वागण्याचा चुकीचा अर्थ निघाल्यामुळे वाईट वाटत होते, आणि ती सिद्धांतच्या गळ्यात पडून रडायला लागली. सिद्धांतने तिला समजावत सांगितले की तिच्या आजूबाजूच्या लोकांना तिच्या दुखण्यामुळे आनंद नाही मिळत, आणि तिला खाण्याची आणि औषधे घेण्याची गरज आहे. सिद्धांतने तिला खायला सुरवात केली, आणि जरी तिला खाण्याची इच्छा नसेल तरी त्याच्या विचारांमुळे तिने खाण्यास सुरवात केली. तिच्या औषधांबद्दल आर्याने नाराजी व्यक्त केली, पण सिद्धांतने तिला त्यांना घेण्यास भाग पाडले. आर्याने सिद्धांतला दिलगिरी व्यक्त केली की तिने चुकून रागाने बोलले.

by Neha Dhole in Marathi Fiction Stories

Writen by Neha Dhole

Category Fiction Stories