Description

നിഴൽ തന്നെ ശത്രുവാകുമ്പോൾരാത്രിക്ക് ഇത്രയും ഭാരമുണ്ടാകുമെന്ന് അന്ന് അരുണിന് അറിയില്ലായിരുന്നു.മഴ പെയ്തു തോർന്നിട്ട് മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വഴിയരികിലെ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇപ്പോഴും പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തെരുവുവിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ റോഡിൽ നീണ്ടുകിടന്നിരുന്ന സ്വന്തം നിഴലിലേക്ക് അരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ പതിച്ചു.അവൻ നടക്കുമ്പോൾ നിഴലും നടന്നു.അവൻ നിന്നപ്പോൾ നിഴലും നിന്നു.പക്ഷേ ആ രാത്രി...അവൻ നിന്നിട്ടും നിഴൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.അരുൺ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.പിന്നിൽ ആരുമില്ല.“എനിക്ക് തോന്നിയതാവും...”അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.പക്ഷേ വീണ്ടും റോഡിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നിഴൽ അവന്റെ കാലുകൾക്കരികിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അത് കുറച്ച് അകലെയായിരുന്നു.അരുൺ അനങ്ങാതെ നിന്നു.നിഴൽ മാത്രം പതുക്കെ തല ഉയർത്തുന്നതുപോലെ തോന്നി.അവന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ തകർന്നുവീണു.---അരുണിന്റെ ജീവിതം അന്നുവരെ സാധാരണമായിരുന്നു.ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിൽ അക്കൗണ്ടന്റായി ജോലി. അമ്മയും ഭാര്യ ദേവികയും മകൻ ആദിയും അടങ്ങുന്ന ചെറിയ കുടുംബം. വലിയ സ്വപ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തമായി ഒരു വീട്, മകന്റെ നല്ല പഠനം, അമ്മയുടെ മരുന്നുകൾ, ദേവികയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി—അത്രയേ അവന് വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളൂ.പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മാസങ്ങളായി അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ