આ કથા ૯ વર્ષ બાદ એક માતા અને તેની પુત્રી, કાવ્યા, વચ્ચેની મુલાકાતને વર્ણવે છે. કાવ્યા જરા ગુસ્સામાં છે અને માતાની હાજરીને સ્વીકારવા માટે તૈયાર નથી. માતા કાવ્યાને સમજાવવા માગે છે કે તે તેની સાથે રહેવા માટે કેટલા પ્રયાસો કર્યા હતા, પરંતુ કાવ્યા પોતાના પપ્પા વિશે વાત કરતા ગુસ્સે આવે છે. કાવ્યાના શબ્દોમાં નફરત અને દુખદર્શાય છે, જે ઘણાં વર્ષોથી તેના મનમાં જળવાઈ છે. માતા કાવ્યાના ગુસ્સાને સમજી રહી છે, પરંતુ તે તેના વ્યક્તિત્વના દુખદાયક પહલુઓને સમજીને કાવ્યાને સ્પષ્ટતા કરવાની જરૂરિયાત અનુભવે છે. અંતે, માતા મક્કમ બનીને કાવ્યાને હાથ પકડીને બાજુમાં બેસાડે છે, અને તે કાવ્યાના ગુસ્સાને વધુ સમય પડે વિનાના વાતચીત કરવાની કોશિશ કરે છે. આ કથા માતા-પુત્રીની સંબંધોની જટિલતાને અને ગુસ્સા, દુખ, અને માફીના સંઘર્ષને દર્શાવે છે.

by Vaidehi Trivedi in Gujarati Short Stories

Writen by Vaidehi Trivedi

Category Short Stories