આ વાર્તા એક ગામની છે, જ્યાં એક કાચી સડકના વળાંક પરથી એક પગદંડી નીકળે છે, જે માત્ર એક વ્યક્તિ જ ચાલવા માટે પૂરતી પહોળી છે. આ પગદંડીના અંતે એક માટીનું ઝૂંપડું છે, જે ગોબરથી લીપાયેલું છે. આ ઝૂંપડાની આસપાસ સુંદર વૃક્ષો છે અને પાછળ એક પ્રાચીન મંદિરમાં દર્શન માટે લોકો નવરાત્રી દરમિયાન જ આવતા છે. ગામના લોકો માનતા છે કે આ ભૂમિ શ્રાપિત છે, તેથી તેઓ ત્યાં જવાનું ટાળતા છે. ગામમાં શિક્ષણની સગવડ ઓછી છે, અને લોકો અભણ છે. એક નવો વ્યક્તિ ગામમાં આવે છે અને લોકો માનતા હોય છે કે તે પાગલ છે. પરંતુ તે ગામમાં રહેવા લાગ્યો છે અને ધીરે-ધીરે ગામના લોકો તેની મદદ કરવા લાગ્યા. આ વ્યક્તિએ દુર્ગમ સ્થળે ઝૂંપડું બાંધ્યું છે અને ત્યાં રહેવા લાગ્યો, છતાં ગામના લોકો તેની વાતોમાં ઊંડા નથી જતા, કારણ કે તે તેમને કોઈ નુકશાન નથી પહોંચાડતો.

by Alkesh Chavda Anurag in Gujarati Fiction Stories

Writen by Alkesh Chavda Anurag

Category Fiction Stories