આ વાર્તામાં કેશવભાઈ એક બગીચામાં એકલાઈથી બેઠા છે અને તેમના આંસુઓને છુપાવવા માટે પ્રયાસ કરી રહ્યા છે. બગીચામાં અંધારું છવાયું છે જે દર્શાવે છે કે રાતના બાર વાગ્યા છે. તેમની નિર્દોષ પૌત્રી, દ્રષ્ટિ, કેશવભાઈને સાંભળીને તેમને સહારો આપવા આવી છે. દ્રષ્ટિ કેશવભાઈને કહે છે કે તેઓએ તેને જાણ્યા વગર ક્યાંય જવું નહીં, અને તેમના આંસુઓને સાફ કરવા માટે તેઓ પ્રયત્ન કરે છે. કેશવભાઈ એકાંતમાં છે, પરંતુ દ્રષ્ટિ તેમની વ્હીલચેર પકડી લે છે અને તેમને થંભાવી દે છે. દ્રષ્ટિ આગળના દ્રષ્ટિકોણથી કહ્યું કે જો કેશવભાઈ તેમના જીવનમાંથી ભાગેવાનું શરૂ કરે, તો તે ક્યાં જશે. દ્રષ્ટિની લાગણીઓ ખૂબ જ ઊંડા છે, અને તે ઈશ્વર પાસે એક ઇચ્છા રજૂ કરે છે. આ સંવાદમાં પૌત્ર અને દાદાની વચ્ચેના પ્રેમ અને સહાનુભૂતિને દર્શાવવામાં આવે છે, જે એક અનોખી ભાવનાત્મક ક્ષણ સર્જે છે.

by Parth Gajera in Gujarati Fiction Stories

Writen by Parth Gajera

Category Fiction Stories